18-03-07

Verborgen agenda’s en Vlaamse zelfgenoegzaamheid

dirupo2Met spijt moet ik de laatste tijd vaststellen dat het onbegrip tussen beide Belgische landsgedeelten blijkbaar nog steeds toeneemt. Niet alleen wordt er in de media en de politieke wereld enorm veel aandacht aan regionale verschillen besteed, nog verontrustender vind ik de situatie binnen organisaties zoals het rode kruis of een uitspraak van Luc Nilis die beweert dat het binnen de nationale ploeg nooit meer goed komt omdat de communautaire kloof te groot is geworden.

 

Merkwaardig is wel dat 80% van de Vlamingen er eigenlijk geen probleem mee zou hebben als we opnieuw meer zaken op federaal niveau zouden regelen, wat er volgens mij op wijst dat de spanningen tussen beide gemeenschappen gewoon artificieel opgevoerd worden door politiek en media. Daarbij kan ik me niet van het gevoel ontdoen dat veel te maken heeft men een verborgen agenda bij veel Vlaamse politici. Die doen er namelijk  alles aan om te proberen hun zelfgenoegzaamheid te verbergen, want eigenlijk zouden ze niets liever doen dan de Walen de les te spellen. Uiteraard voelen onze landgenoten uit het zuidelijk landsgedeelte dit ook wel aan, maar in plaats van hun eigen verwezenlijkingen wat meer in de verf te zetten, of de verwezenlijkingen van de Vlamingen in vraag te stellen proberen ze krampachtig aan te tonen dat ze op die vlakken waar Vlamingen blijkbaar veel belang aan hechten toch niet zo slecht scoren.  

 

vandelanotteZo zag ik Johan Vande Lanotte in “Ter zake” zich in alle mogelijke bochten wringen om te verduidelijken dat regionalisering van het werkgelegenheidsbeleid ten goede zou komen aan beide partijen, want dat alles zo veel gemakkelijker te regelen zou zijn. Het ganse interview door had ik het gevoel dat hij alle moeite moest doen om niet op een onbewaakt moment plots de echte reden waarom hij wil regionaliseren te verklappen. Het was voor mij dan ook bijzonder moeilijk om te snappen waarom men nu in godsnaam meer werkgelegenheid zou kunnen creëren als men het werkgelegensheidsbeleid regionaal zou aanpakken. Ik kon alleen maar vaststellen dat het woord “solidariteit” zelfs bij de Vlaamse socialisten steeds minder betekenis krijgt.

 

Tot mijn opluchting lees ik de dag erop een pleidooi van voormalig ABVV-voorzitter Georges Debunne om de RVA niet te splitsen, en daarbij verwoordt hij perfect wat ik in mijn onderbuik al vermoedde. Daarin probeert ook hij te peilen naar de echte bedoeling van Vande Lanotte. Wil hij de werkgelegenheid verbeteren, of wil hij de jacht op werklozen verhogen zodat hij op die manier het werkloosheidscijfer nog meer naar beneden krijgt ? Ik citeer : “In naam van de concurrentie zullen Vlaamse en Waalse werknemers tegen elkaar worden uitgespeeld om hen een nog agressievere politiek van flexibiliteit, jacht op werklozen, besparingen in de sociale zekerheid en patronale lastenverminderingen te laten slikken”. Daar wil Vande Lanotte echt naartoe, maar dan moet hij eerst van de lastige Walen verlost geraken waarvoor solidariteit wel nog betekenis heeft.

 

lintbebouwingToegegeven, er zijn zaken verkeerd gelopen in Wallonië, de schandaalsfeer waarin de PS is terechtgekomen liegt er niet om, maar dat betekent niet dat wij Vlamingen zo hoog van de toren moeten blazen omdat we het economisch wat beter doen. Er zijn namelijk nog andere dingen belangrijk in het leven dan enkel de materiële welvaart. Is het toeval dat we hier in Vlaanderen al tientallen jaren aan het zoeken zijn hoe we extreem-rechts een halt kunnen toeroepen, terwijl in het zuidelijk landsgedeelte extreem-rechts tot op heden niet echt van de grond komt ? Af en toe ga ik op een mooie zondagnamiddag wel eens wandelen, zowel in Vlaanderen, Wallonië of net over de Franse grens. Daarbij valt mij steeds op hoe vriendelijk we steeds een “bonjour” krijgen in zowel Wallonië  als Frankrijk. Als ik in Vlaanderen “goeiedag” zeg tegen wandelaars die ik ontmoet, dan krijg ik in het beste geval een vragende blik terug alsof er iets aan mij zou schelen.Ardennen

 

Het is inderdaad waar dat wij in heel wat opzichten verschillen van elkaar, maar ik begrijp niet waarom dat een obstakel moet zijn om goed te kunnen opschieten met elkaar. Integendeel, volgens mij zouden wij elkaar net door die verschillen mooi kunnen aanvullen. Langs de andere kant, als we even buiten onze landsgrenzen kijken zien we dat dit een fenomeen is dat we ook in andere Europese landen zien, de drang van regio’s om zo veel mogelijk zelfstandig te kunnen zijn. Volgens mij niet echt een positieve evolutie. 

25-12-06

Music for Life: de slotshow

061214_campagne

Gisteren heb ik met een kleine krop in de keel de slotshow van de actie “Music for life” gevolgd. Een zoveelste hoogtepunt, maar vooral de absolute voldoening na een week van solidariteit die half Vlaanderen zowat op zijn kop gezet heeft. De felicitaties waren niet uit de lucht, en met recht en reden, want zoiets hebben we in Vlaanderen, voor zover ik weet, nog nooit eerder meegemaakt. De perfecte combinatie van betrokkenheid, solidariteit, positieve ingesteldheid, (jeugdig) enthousiasme, vriendschap en noem maar op. Een actie die de eigenlijke doelstelling, geld verzamelen voor het goede doel, ruim oversteeg. Een stroomstoot van positieve energie is door Vlaanderen gegaan. Weg is alle (minimale) kritiek die men eventueel zou kunnen uiten op dit initiatief, we konden alleen maar euforisch toekijken, en zien dat het goed was. Een antwoord op alle negativ061224_ot150isme en verzuurdheid die we de laatste jaren veel te veel in Vlaanderen moesten vaststellen, een antwoord die er mag zijn. Die 3 mannen uit het glazen huis zien stappen, na een week van intens samenwerken voor dat gemeenschappelijke doel, maar ook Otto Jan Ham die met verschrikkelijke blaren op zijn voeten het podium opstrompelt, de vele mensen achter de schermen, en al die mensen die de kou trotseerden om er te kunnen bij zijn... het maakt emoties los die zo echt zijn, zo intens, het soort gevoelens dat alle makers van een bepaald soort reality TV samen nog in de verste verte niet kunnen benaderen. Christophe, Peter, Tomas, en iedereen die hieraan vrijwillig heeft meegewerkt, maar ook solidair en vrijgevig Vlaanderen, bedankt, mooier konden we deze feestdagen niet inzetten.

14:15 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: solidariteit, music for life, vlaanderen |  Facebook |