17-06-07

Een week later

walter_zinzen“De winnaars van 10 juni zijn dan ook nu al bekend. Ze heten lafheid, benepenheid en bekrompenheid.” Dit schreef Walter Zinzen in “De Standaard” op vrijdag 8 juni, net voor de verkiezingen dus. Ondertussen zijn de partijen die gewonnen hebben bekend, en volgens mij zijn de eigenschappen benepenheid en bekrompenheid zeker van toepassing op de Vlaamse overwinnaars.

Weinig visie

Ik wil echter gerust nog een paar andere kenmerken uit mijn mouw schudden. Ik denk bijvoorbeeld aan vaagheid (CD&V), arrogantie (N-VA en LDD) of populisme (LDD). Maar dat betekent niet dat de verliezers het recht hebben om die partijen met de vinger te wijzen, want zoals Zinzen in zijn standpunt uiteenzet, alle partijen zijn in hetzelfde bedje ziek. Weinig partijen getuigen nog van een visie die verder kijkt dan de eigen achtertuin, of hebben niet de durf om die visie duidelijk te maken.

Socialisme

abvv_solEén van mijn collega-bloggers haalt het standpunt van het ABVV aan (zie http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be ) om aan te tonen waar een socialistische partij eigenlijk zou moeten mee bezig zijn en hoever de sp.a ondertussen al weggedreven is van haar oorspronkelijke visie. Vrijdagmorgen las ik in “De Morgen” een oproep van Ronny Van Hee om terug een socialistische beweging tegen het vrijemarktdenken op gang te brengen. In mijn blog van maandag sprak ik ook mijn hoop uit op een revival, maar dan samen met alle progressieve partijen. Echter, als ik dan lees wat de reactie van Frank Vandenbroucke was op de nederlaag van de sp.a, dan besef ik dat we nog ver van huis zijn. Door alle schuld in de schoenen van de PS te schuiven en op te roepen om komaf te maken met de zusterpartij bewijst Vandenbroucke dat het verwijt van Zinzen dat alle partijen zich schuldig maken aan navelstaarderij er nog niet zover naast was. Hoe kunnen we verwachten dat iemand die de boodschap geeft aan onze Waalse landgenoten dat ze de pot op kunnen zou bezig zijn met buitenlandse problemen die gigantisch veel groter zijn dat de luxe-problemen waar we ons in dit landje druk over maken ?

letermeDerde weg ?

Alle partijen zijn zo op zoek naar dat kruispunt van links en rechts (de zogenaamde derde weg) om zoveel mogelijk kiezers aan te trekken dat niemand nog echt duidelijke standpunten over essentiële thema’s durft in te nemen en alle programma’s heel sterk op elkaar beginnen te lijken. GROEN! verwees regelmatig naar het groen sausje dat de meeste partijen over hun programma gegoten hebben, maar wat de sp.a betreft kunnen we gerust stellen dat daar (samen met dat groene sausje) enkel nog een (weinig pikant) sociaal sausje rest dat over het neo-liberale denken gegoten wordt. Er is inderdaad nood aan een duidelijke visie, maar daarvoor is moed nodig, want men kan moeilijk inschatten hoe de kiezer daarop zal reageren. Blijkbaar is de CD&V er het best in geslaagd om voldoende koud en warm te blazen om veel kiezers aan te trekken. Zo weigerde Leterme de ene dag de genocide in Armenië te erkennen om mogelijke Turkse kiezers niet voor het hoofd te stoten, om de dag daarop in te binden omdat zijn houding blijkbaar nogal veel negatieve reacties uitlokte. Ook bleef hij eerst het Vlaams-nationalistisch discours van kartelpartner N-VA volgen om dat uiteindelijk toch wat af te zwakken omdat dit mogelijk traditionele CD&V kiezers zou kunnen afschrikken.

Duidelijkheid

Ik droom dus van een politiek waar het opnieuw gaat over ideeën en visie (wat veel meer is dan ervoor zorgen dat de cijfertjes kloppen), niet over zoveel mogelijk stemmen halen. Bovendien wil ik een visie die verder kijkt dan de belangen van de Vlaamse gemeenschap. Politici die duidelijk zijn naar de kiezer geven de kiezer ook de mogelijkheid om bewuste keuzes te maken, politici die alleen maar bezig zijn met het proberen stemmen van anderen af te snoepen maken de kiezer uiteindelijk wantrouwig en duwen hem automatisch invmiert de richting van populistische kandidaten.

Solidariteit

Ik herinner mij nog een voorval waarbij een zekere Karel Van Miert de vakbonden een lesje over solidariteit gaf toen hij aangeklampt werd door een vakbondsdelegatie die protesteerde tegen de bananenquota’s voor niet-ACP landen. Die was namelijk bang dat daardoor de werkgelegenheid van havenarbeiders (omdat er minder zogenaamde “dollarbananen” Europa zouden binnenkomen) in het gedrang zou komen. Van Miert wees er de vakbondsmensen toen op dat deze quota’s er konden voor zorgen dat de kleine producenten in het zuiden wat meer toegang zouden krijgen tot de Europese markt, en dat dit voor hen een heel groot verschil kon maken. Misschien is het nu tijd om de rollen eens om te draaien, en moet de vakbond nu eens de partij eraan herinneren wat solidariteit betekent. 

11:06 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bekrompenheid, visie, solidariteit, navelstaarderij |  Facebook |

25-12-06

Music for Life: de slotshow

061214_campagne

Gisteren heb ik met een kleine krop in de keel de slotshow van de actie “Music for life” gevolgd. Een zoveelste hoogtepunt, maar vooral de absolute voldoening na een week van solidariteit die half Vlaanderen zowat op zijn kop gezet heeft. De felicitaties waren niet uit de lucht, en met recht en reden, want zoiets hebben we in Vlaanderen, voor zover ik weet, nog nooit eerder meegemaakt. De perfecte combinatie van betrokkenheid, solidariteit, positieve ingesteldheid, (jeugdig) enthousiasme, vriendschap en noem maar op. Een actie die de eigenlijke doelstelling, geld verzamelen voor het goede doel, ruim oversteeg. Een stroomstoot van positieve energie is door Vlaanderen gegaan. Weg is alle (minimale) kritiek die men eventueel zou kunnen uiten op dit initiatief, we konden alleen maar euforisch toekijken, en zien dat het goed was. Een antwoord op alle negativ061224_ot150isme en verzuurdheid die we de laatste jaren veel te veel in Vlaanderen moesten vaststellen, een antwoord die er mag zijn. Die 3 mannen uit het glazen huis zien stappen, na een week van intens samenwerken voor dat gemeenschappelijke doel, maar ook Otto Jan Ham die met verschrikkelijke blaren op zijn voeten het podium opstrompelt, de vele mensen achter de schermen, en al die mensen die de kou trotseerden om er te kunnen bij zijn... het maakt emoties los die zo echt zijn, zo intens, het soort gevoelens dat alle makers van een bepaald soort reality TV samen nog in de verste verte niet kunnen benaderen. Christophe, Peter, Tomas, en iedereen die hieraan vrijwillig heeft meegewerkt, maar ook solidair en vrijgevig Vlaanderen, bedankt, mooier konden we deze feestdagen niet inzetten.

14:15 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: solidariteit, music for life, vlaanderen |  Facebook |