04-03-07

Doctor honoris causa

jkabila_300Een bericht dat vorige week een beetje tussen de plooien viel, maar waar toch nogal wat mensen een mening over hadden was de intentie van Flahaut om een militair eredoctoraat uit te reiken aan Kabila. Een bericht dat mij toch ook de wenkbrauwen deed fronsen.

 

Niet dat ik nu zoveel belang hecht aan alles wat zich in de militaire sfeer afspeelt, maar zo’n eredoctoraat mag toch als een belangrijk signaal gezien worden. En daar wringt toch wel het schoentje. Met zo’n titel wil Flahaut niets liever dan de banden met Congo weer sterker aanhalen, want met dit gebaar zou men toch duidelijk de indruk geven dat België volledig achter de aanpak van Kabila staan. Nog geen dag later werd Flahaut door de Vlaamse liberalen al flink op de vingers getikt, en moest men de koppen bij elkaar steken om alsnog een oplossing uit te werken, want niet alleen Verhofstadt en De Gucht waren woest, maar ook de professoren Luc De Vos en Emile Schweicher van de Koninklijke Militaire School waren over het voorstel van Flahaut niet te spreken. Probleem was dat men noch Kabila, noch de PS teveel mocht schofferen. Een  gemanoeuvreer waar De Crem weer op zijn gekende flauwe manier politieke munt probeerde uit te slaan. Zijn aanval vorige week op Flahaut en de PS, en onrechtstreeks ook op de paarse regering (want daar is het hem tenslotte om te doen) was ronduit belachelijk, maar dat neemt niet weg dat wat het eredoctoraat betreft hij toch wel een punt heeft.

 

flahautNog niet zolang geleden hoorde ik Gui Polspoel zeggen dat het toch wel eigenaardig was dat die ministers die het dichtst aanleunen bij de bedrijven die belang hebben bij een goede verstandhouding met Congo het meest pleiten om de plooien met het regime zo snel mogelijk glad te strijken. Een insinuatie die kan tellen, maar zoiets hardmaken is natuurlijk een andere zaak.

 

Feit is wel dat Kabila tot op heden nog niet bewezen heeft dat hij het beter zal doen dan zijn voorgangers, integendeel, hier en daar vangen we zelfs signalen op dat er uiteindelijk nog niet zoveel veranderd is. Het is niet omdat er verkiezingen zijn dat men kcongo2an spreken van democratie, maar voor sommigen zijn verkiezingen blijkbaar al voldoende om al onmiddellijk de wantoestanden uit het verleden te vergeten, en te doen alsof alles weer koek en ei is. Het lijkt er inderdaad soms sterk op dat een aantal mensen staat te popelen om zo snel mogelijk weer gemakkelijk toegang te krijgen tot de rijkdommen van het land. Dus ben ik ook voorstander om zo kritisch mogelijk de evolutie in Congo op te volgen, pas als men daadwerkelijk ziet dat het beleid echt een prioriteit maakt van de opbouw van het land kan men beginnen met de banden met het regime opnieuw aan te halen. Ondertussen kunnen we ons beter concentreren op ontwikkelinsprojecten waarvan we zeker zijn dat ze de bevolking ten goede komen.  

18:29 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flahaut, kabila, eredoctoraat |  Facebook |

08-12-06

Congo

lkabila

Eind mei 1997, één van de eerste zwoele avonden van dat jaar. Op de vooravond van de sinksenfeesten gaan er optredens (wereldmuziek) door in het begijnhofpark van Kortrijk, een festival georganiseerd door de Noord-Zuid raad. De hoofdact die avond is een groep uit Zaïre, en tijdens hun optreden (om middernacht) verandert de naam van hun land, en wordt het officieel Congo. Ik herinner me nog de euforie van de groepsleden wanneer de naamswijziging een feit is. Ze bewieroken de nieuwe leider Laurent Kabila en het is duidelijk dat deze mensen uit de grond van hun hart (samen met ons trouwens) hopen dat de situatie in hun land nu eindelijk zal verbeteren. We zijn nu bijna 10 jaar verder, en we weten ondertussen dat hun (en onze) hoop ijdele hoop is gebleken. De infrastuctuur is nog steeds een ramp, de rechtsstaat functioneert niet meer , de levensstandaard van de overgrote meerderheid van de bevolking zakte naar een nooit gezien dieptepunt , de corruptie tiert nog steeds welig en aan de conflicten (met ondermeer de moord op Laurent Kabila tot gevolg) komt maar geen einde. Vandaag is zoon Joseph Kabila de eerste democratisch verkozen president van Congo. Opnieuw durven we hopen dat

dem.reb.congo.kinshasa

met deze verkiezing de bevolking van dit land eindelijk een mooiere toekomst te wachten staat. Er zijn inderdaad voldoende aanwijzingen dat er dit keer toch een ernstige stap in de goede richting wordt gezet, maar ik denk dat Karel De Gucht terecht opmerkt dat we heel alert en voorzichtig moeten blijven. De Gucht heeft in het verleden al verschillende keren een beschuldigende vinger uitgestoken naar leiders die verantwoordelijk zijn voor corruptie en onfatsoenlijk bestuur in Afrika, en hoewel dit wel niet altijd even diplomatisch is denk ik ook dat we in het belang van de bevolking niet genoeg de leiders op hun verantwoordelijkheid kunnen wijzen. Voor heel wat NGO’s en ontwikkelingsorganisaties is het momenteel verschrikkelijk moeilijk werken in een land dat zo in puin ligt, degelijk bestuur is dus een eerste voorwaarde om het land er weer bovenop te kunnen helpen. Uiteraard moeten wij nu ook weer niet met het vingertje gaan zwaaien, en sancties gaan opleggen als de regering niet handelt zoals wij (westerlingen) het zouden willen. Of zoals Louis Michel terecht zegt, de leiders hebben ook het recht om fouten te maken. Langs de andere kant heb ik wel moeite met de uitspraak van Armand De Decker die enerzijds terecht zegt dat de bevolking op de eerste plaats komt, maar langs de andere vindt dat de leiders geen resultaten moeten kunnen voorleggen. Ik dacht jkabiladat het juist de plicht is van een  regering om verantwoording af te leggen tegenover de bevolking over wat er met de beschikbare middelen gedaan wordt. Als die beschikbare middelen ook voor een stuk vanuit ons land of Europa komen, denk ik dat we dan ook het recht hebben om mee een oogje in het zeil te houden. Uiteraard moeten wij niet bepalen op welke manier een land opnieuw kan opgebouwd worden, maar als we zien dat de handelingen van de leiders de bevolking niet ten goede komen, dan moeten we daar ook durven op reageren. Er is al veel te veel geld en tijd verloren gegaan, hoog tijd dat dit land (dat trouwens beschikt over heel wat natuurlijke rijkdommen) er weer bovenop geraakt.

20:44 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: congo, bestuur, hulp, kabila |  Facebook |