11-02-07

Zinloos geweld

zinloos_R453oNaar aanleiding van de steekpartij vorige week voelden heel wat mensen zich geroepen  om hun mening te ventileren over de oorzaken van dat “zinloos geweld”. De meningen waren uiteenlopend, en sommige uitspraken waren aanleiding tot opvallende misverstanden.

 

Zo blijkt de uitzending “morgen beter” van maandagavond nogal wat kwaad bloed gezet te hebben bij VTM-directeur Eric Goens. Ikzelf heb de uitzending niet gezien, maar wel hoorde ik het interview met Gui Polspoel op Studio Brussel de dag nadien, en ik moet eerlijk zeggen dat ik in eerste instantie ook de indruk kreeg dat Polspoel insinueerde dat mede door VTM het geweld in de maatschappij was toegenomen. Uiteindelijk wou Polspoel alleen maar aangeven dat er sedert de komst van VTM veel meer aandacht is voor geweld in de berichtgeving (ook op de VRT), waardoor we de perceptie krijgen dat er meer geweld is in de maatschappij, wat het angstgevoel alleen maar versterkt. Ook criminologe Cathy Brolet is van mening dat mediatisering alleen maar bijdraagt tot een valse indruk dat onze maatschappij er gevaarlijker op geworden is. We kunnen er inderdaad niet omheen, meer en meer halen sensationele berichten het journaal ten koste van meer inhoudelijke berichtgeving, een evolutie die ik alleen maar kan betreuren.

 

american_dreamVande Lanotte geeft toe dat de politiek niet de indruk moet wekken dat we dergelijke drama’s kunnen voorkomen, en in zijn zoektocht naar mogelijke oorzaken haalt hij een mogelijk groeiend angstgevoel bij de jongeren aan. Ook stipt hij aan dat er misschien teveel druk is op de jongeren, volgens mij een interessante denkpiste om eens verder te onderzoeken. In een maatschappij waar volwassenen soms nog moeilijk kunnen standhouden is het logisch dat jongeren het ook niet al te gemakkelijk hebben. Het idee van de “American dream” die via de neo-liberale ideologie ook hier meer en meer opgang maakt wil ons namelijk allemaal doen geloven dat “the sky the limit” is als we maar genoeg ons best doen. Wat moeten jongeren dan wel voelen als het bij hen toch niet al te goed blijkt te lukken ?

 

Een belangrijke bijdrage was ook de analyse van Peter Adriaenssens die wat moeite had met de vaststellingen in de media dat de geweldpleger een “doodgewone jongen uit een doodgewoon gezin” is. Terecht merkt hij op dat iemand die tot dergelijke extreme vorm van geweld in staat is niet als “doodgewoon” kan omschreven worden, waarmee hij wil aangeven dat iemand doodsteken absoluut niet normaal is. Om zoiets te doen moet er al een traject afgelegd zijn, misschien onmerkbaar voor de omgeving, maar als men dieper graaft komt men altijd wel terecht bij dingen die ooit verkeerd gelopen zijn. Door te blijven benadrukken dat het hier om een doorsnee jongen gaat krijgt de maatschappij opnieuw een verkeerd signaal, waardoor mensen zich beginnen af te vragen of we nu ook al bang moeten zijn voor “gewone” mensen.jongeren_groot

 

En zoals altijd bij dergelijke gebeurtenissen is er altijd wel iemand die moet komen zwaaien met termen als “waarden en normen”. Dit keer is het Hilde Kieboom die in haar bijdrage in “De Gedachte” dit thema aankaart. Telkens ik iemand hoor beweren dat men vroeger meer waarden en normen bijbracht vraag ik me af of een pak rammel als een kind iets verkeerd gedaan had dan zoveel “waarden en normen” bijbracht ? Of als het antwoord “daarom” op een waarom-vraag zoveel meer duidelijkheid bracht voor jongeren ? Het enige wat in deze context misschien wel een rol kan spelen is dat er steeds minder tijd is om naar jongeren te luisteren, omdat we allemaal zo druk bezig zijn om te zoeken hoe we onszelf zoveel mogelijk kunnen realiseren, terwijl jongeren nog volop aan het zoeken zijn hoe ze in godsnaam aan die zelfrealisatie kunnen beginnen. In diezelfde context was de column van Bernard Dewulf een duidelijke vingerwijzing naar de voorbeeldfunctie van volwassenen, waarbij hij de link maakt met verkeersagressie en met subtiel geweld dat aanleiding kan geven tot frustraties en wraakgevoelens. Ik vraag me ook af welk signaal we als volwassenen geven als een grote groep mensen er blijkbaar geen probleem mee heeft dat iemand een vluchtende inbreker in de rug schiet.

 

Ten slotte ga ik volledig akkoord met Cathy  Brolet dat het begrip “zinloos geweld” een verschikkelijk ongelukkige term is. Hoog tijd om eens een ander woord te vinden voor geweld dat absoluut onbegrijpelijk is, want ondertussen zouden we nu toch allang moeten weten dat geweld nog nooit iets opgelost heeft, in een beschaafde maatschappij zou iedereen er dus moeten van overtuigd zijn dat geweld altijd zinloos is.

12:01 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geweld, jongeren, media |  Facebook |