07-04-07

40 jaar is genoeg

muurOp 5 juni zal het precies 40 jaar geleden zijn dat Israël zijn oorlog tegen de Arabische legers begon, en 6 dagen later met een klinkende overwinning beëindigde. Op die 6 dagen tijd versloeg Israël niet alleen de Arabische legers, maar bovendien veroverde het de Sinaïwoestijn, de Golanhoogte, de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever met Oost-Jeruzalem. Sedertdien voert Israël een wurgende politiek tegenover het Palestijnse volk, en daar wil het APP (Actieplatform Palestina) iets aan doen.

 

Vorige week lanceerde de Arabische Liga opnieuw haar vredesplan van 2002 dat door Olmert weliswaar omschreven werd als redelijk revolutionair, maar tegelijkertijd voegde hij eraan toe dat hij absoluut niet zal aanvaarden dat de Palestijnse vluchtelingen die in 1948 verjaagd werden zouden terugkeren naar de bezette gebieden Ondertussen heeft Merkel hem blijkbaar kunnen overtuigen om toch met de Arabische landen te gaan praten, maar van echte toegevingen van de kant van Israël lijkt momenteel nog niet echt sprake. Blijkbaar wil Israël nog steeds niet inzien dat het door zijn houding het extremisme, waar het zo tegen tekeer gaat, juist aanwakkert in plaats van het terug te dringen. Voor mensen die de situatie in het Midden-Oosten niet zo goed opvolgen geef ik graag nog eens een korte samenvatting.Hebron2

 

§    Gedurende 40 jaar heeft de Israëlische staat systematisch en minutieus aan de versnippering en desintegratie van de bezette Palestijnse Gebieden gewerkt. Israëls huidige kolonisatie- en annexatiepolitiek zal straks nog maar 40 % van het oorspronkelijke Palestijnse grondgebied dat in 1967 werd bezet, voor de Palestijnen overlaten.

 

§    Gedurende 40 jaar heeft de Israëlische staat Oost-Jeruzalem geannexeerd en beschouwt ze dit gebied als onlosmakelijk verbonden met het eigen grondgebied. Een eindeloze reeks maatregelen heeft als doel om het demografisch karakter en het statuut van de stad te wijzigen.

 

§    Gedurende 40 jaar onteigent en ontvreemdt de Israëlische staat Palestijns grondgebied, en richt er nieuwe nederzettingen voor Israëlische burgers op. Vandaag wonen ruim 460.000 Israëlische kolonisten op de bezette Palestijnse gebieden, 260.000 op de Westelijke Jordaanoever en 200.000 in Oost-Jeruzalem. Een heel netwerk van wegen en voorzieningen aangelegd op Palestijns territorium, is alleen voor deze kolonisten toegankelijk.

 

§    De bouw van de muur past volledig in de Israëlische kolonisatiepolitiek. Het traject van de muur wijkt voor meer dan 80 % van de groene lijn af, en altijd langs Palestijnse kant. Daarmee is de muur het sluitstuk van een reeks maatregelen die de annexatie van de Israëlische nederzettingen en van Oost-Jeruzalem moeten bestendigen. Fysisch is Oost-Jeruzalem nu volledig afgesneden van de Westelijke Jordaanoever, en niet meer toegankelijk voor Palestijnen die achter de muur of in Gaza wonen.

 

§    Israël blijft het Internationaal Recht en het Internationaal Humanitair Recht met de voeten treden. En dat tegen alle resoluties van de Verenigde Naties in en tegen het advies van 9 juli 2004 van het Internationaal Gerechtshof, dat de bouw van de muur en meteen ook van de nederzettingen en de annexatie van Oost-Jeruzalem onwettig verklaarde.

 

Op 30 maart, de Palestijnse dag van het Land, lanceerde het APP de campagne '40 jaar is genoeg'. Daarmee sluit het samenwerkingsverband van de Vlaamse ngo’s en vredesorganisaties rond Palestina zich aan bij de internationale oproep om massaal te protesteren tegen 40 jaar bezetting van de Palestijnse Gebieden door de Israëlische staat. Via de interactieve site www.40jaarbezetting.be kun je deze actie ondersteunen. Ik raad sterk aan om eens een kijkje te nemen, want naast heel veel interessante informatie over de bezetting kun je er ook de mening van prominente figuren lezen, en via polls kun je er ook jouw mening ventileren.

Israel-Gaza

 

12:08 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: israel, 40 jaar bezetting, palestina, app |  Facebook |

18-12-06

Palestina

jimmy_carterMet lede ogen moeten we de laatste tijd toezien hoe het geweld tussen Hamas en Fatah aan het escaleren is in Palestina. Een volk dat samen zou moeten werken om politiek het hoofd te kunnen bieden (voor zover het daartoe de mogelijkheden krijgt) tegen het machtige blok Israël ondergraaft nu haar eigen toekomst door dit conflict. Het doet me denken aan de aangrijpende film van Ken Loach die ik onlangs zag : “The wind that shakes the barley”. De strijd van de Ierse bevolking tegen de Britse bezetter die uiteindelijk ontaardt in een strijd tussen de meer gematigde en de extremistische vleugel van de verzetsbeweging. Een strijd die dramatisch afloopt, en door de manier waarop Ken Loach dit verhaal brengt heeft men zowaar ook een beetje begrip voor de radicale vleugel, hoezeer men geweld ook verafschuwt. Extremisme is de oorzaak van veel ellende, draagt nooit bij tot de oplossing van een probleem (integendeel), en kan dan ook nooit onze goedkeuring wegdragen. Toch kan men de vraag stellen waarom de Palestijnse kiezers uiteindelijk gekozen hebben voor zo’n extremistische partij als Hamas, want we kunnen er niet omheen, Hamas kwam aawall2n de macht na democratische verkiezingen. Daarom lijkt het mij wel nuttig om op zoek te gaan naar de uiteindelijke oorzaak van dit conflict. Jimmy Carter, de man die de Camp David akkoorden hielp tot stand brengen en altijd veel sympathie getoond heeft voor Israël, geeft een opmerkelijke voorzet. Van hem verscheen het boek “Palestine: Peace Not Apartheid”, waarbij hij met het woord “apartheid” verwijst naar de manier waarop Israël Palestina behandelt. Een redelijk ongenuanceerd standpunt kan men denken, en toch ....

 

ism-protestEven de feiten op een rijtje :

 

      1.      Tot op heden lapt Israël een aantal internationale verordeningen nog steeds aan zijn laars :

               -          Onvoorwaardelijke terugtrekking uit alle in 1967 bezette gebieden, inclusief Oost-Jeruzalem (VN-resolutie)

               -          Het half miljoen illegale Joodse kolonisten in bezet gebied moet naar Israël terugkeren. (VN-resolutie)

            -          De Muur moet afgebroken worden  (Uitspraak Internationaal gerechtshof)

      2.       Bij elke aanval vanuit Palestina slaat Israël disproportioneel terug, waardoor het aantal slachtoffers aan Palestijnse kant een veelvoud is van dat aan Israëlische kant.

      3.       Palestijnen krijgen met moeite toegang tot water (slechts 3% van de waterquota werd hen toebedeeld)

      4.       De infrastructuur in Palestina (die al opmerkelijk slechter is dan in Israël) wordt systematisch door Israël vernield.

      5.       Landbouwgronden worden in beslag genomen of vernietigd

      6.       Economisch worden de Palestijnen gewurgd door Israël

 

Uiteraard was ook het inefficiënte beleid en de corruptie van Fatah mee de oorzaak van het succes van Hamas, maar het schrijnend onrecht dat de Palestijnen dagdagelijks aangedaan wordt lijkt mij toch duidelijk een veel belangrijker oorzaak. Iemand die niet wil inzien dat de houding van Israël eigenlijk de kern van het probleem is, is gewoonweg ziende blind. Daarom vind ik de eisen van het APP (actieplatform Palestina) meer dan terecht, wat van Hamas geëist wordt moet ook van Israël geëist worden : stopzetten van repressie en terreur in de Palestijnse gebieden, erkenning van de Palestijnse staat, ontmanteling van de nederzettingen, stopzetten van de bouw van de muur op Palestijnse gebieden. Zolang er geen ernstige stappen gezet worden van de kant van Israël die wijzen op toenadering vrees ik dat de radicalisering van de Palestijnse maatschappij niet kan stopgezet worden.

campagnebeeld2006_400pix

 

21:03 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bezetting, hamas, fatah, palestina, israel |  Facebook |

09-11-06

De verpletterende verantwoordelijkheid van Bush

bush200readyToen Siegfried Brakke gisterenavond in “Ter zake” Karel De Gucht vroeg hoe men ooit een overwinning kan behalen in Irak (wat Bush als voorwaarde stelt om zich uit Irak terug te trekken) kon De Gucht niet anders dan verzuchten dat men Irak gewoon nooit had mogen binnenvallen. Deze bedenking brengt natuurlijk niet veel aarde aan de dijk, maar het is inderdaad een feit dat het verschrikkelijk frustrerend is om vast te stellen dat juist datgene waarvoor Europa (op een paar landen na) steeds gewaarschuwd had, en waarvoor we trouwens teruggefloten geweest zijn door Amerika, ook bewaarheid is geworden. Nu lijken de Amerikanen (met inbegrip van de democraten) niet eens te begrijpen waarom Europa niet echt bereid is om de puinhoop die door hun inval veroorzaakt werd te helpen opruimen. Het pijnlijke is dat de bevolking van Irak steeds verder wegzinkt in het moeras, dat wij erop staan te kijken, en helemaal niet weten hoe we dit proces in godsnaam kunnen stoppen. Het enige waar ik Bush gelijk moet in geven is dat men nu ook de troepen niet meer kan terugtrekken, want dan wordt Irak helemaal aan zijn lot overgelaten. Ondertussen kregen we gisteren opnieuw beelden binnen van het andere drama dat zich in het midden-oosten aan het afspelen is, en waarin Amerika weer niet vrijuit gaat. Beelden van onschuldige Palestijnse burgers, getroffen door een raketaanval van Israël. Opnieuw moest De Gucht terecht een beschuldigende vinger uitsteken naar de Verenigde Staten, want zolang zij niet kordaat en ondubbelzinnig het geweld van Israël veroordelen hebben we geen been om op te staan om de Palestijnen onder druk te zetten om te proberen tot een oplossing te komen in dit conflict. Dit zijn schrijnende toestanden die helemaal bovenaan zouden moeten staan op de politieke agenda. Toch stel ik vast dat bepaalde partijen meer bezig zijn met het onveiligheidsgevoel (omdat iemand met een andere huidskleur door de straat loopt ?,  omdat de buurman lang haar heeft ?, ...) in ons land (maar ook in anderen landen), dan met de gruwelijke, dodelijke onveiligheid die bittere realiteit is in bepaalde delen van de wereld.

 

20:26 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bush, irak, palestijnen, israel |  Facebook |