11-03-07

China : zegen of vloek ?

shanghaiDe week was nog maar net begonnen en er diende zich al een onderwerp aan waarover ik iets kwijt wil op mijn blog. Het land waar velen de mond van vol hebben, en waar vooral de bedrijfswereld met bewondering en met een grote gretigheid naar kijkt wegens de spectaculaire economische groei : China. De welvaart die door die groei gecreëerd wordt gaat echter compleet voorbij aan een groot deel van de Chinese bevolking en ook de druk op het milieu wordt alsmaar groter.

 

In het kader van de reeks “Global warming” lees ik namelijk dat China tegen 2009 de grootste uitstoter zal zijn van broeikasgassen. Het rapport dat dit aantoont kreeg weinig aandacht, en dat zal volgens mij veel te maken hebben met het feit dat men China als opkomende economische grootmacht niet al te veel voor het hoofd wil stoten. “Overigens”, zegt men in China, “het is gemakkelijk voor de geïndustrialiseerde landen om schonere energie te eisen, want zij beschikken over voldoende financiële middelen”. Enkele bladzijden verder lees ik dat China zijn militaire uitgaven met bijna 18 procent zal verhogen. Voor een simpele ziel als ik is dat toch wel moeilijk te begrijpen, blijkbaar legt men ginder de prioriteiten anders dan ik ze zou leggen.

 

industry_chinaGelukkig verschijnt er de dag nadien een artikel over het Nationaal Volkscongres dat naar meer harmonie wil streven in China, blijkbaar beginnen ze er zich toch bewust van te worden dat ze met een levensgroot probleem zitten. De soms zo bejubelde groei heeft duidelijk niet geleid tot een welvaartsgroei voor het gros van de bevolking, integendeel zelfs. Vooral de rurale bevolking is er qua gezondheidszorg, onderwijs en levensomstandigheden niet op vooruitgegaan, wat gezondheidszorg betreft zijn ze zelfs een heel stuk slechter af dan zo’n 30 jaar geleden. Daarenboven zijn de werkomstandigheden voor diegenen die naar de stad zijn getrokken soms ronduit schrijnend. De aandacht dat het Nationaal Volkscongres aan dit probleem schenkt is trouwens niet ingegeven door een oprechte bezorgdheid voor de bevolking, maar heeft veleer te maken met het feit dat het ongenoegen bij de verliezers steeds groter wordt.

 

china_ruralOndanks de vele kritieken die steeds geuit worden op de liberale gedachte dat economische groei vanzelf ten goede zal komen aan de hele bevolking, en er ondertussen al voorbeelden genoeg zijn die aantonen dat dit niet zo is, duurt het nog altijd (veel te) lang vooraleer men wil onderkennen dat men effectief met een probleem zit. Ondertussen zijn er wel ganse generaties die die welvaart aan hun neus zien voorbijgaan, en gedoemd zijn om in de ellendigste omstandigheden te moeten overleven. 

 

In MO* van deze maand merkt John Vandaele ook op dat men op het eerste zicht misschien zou kunnen denken dat het geld waarover China ondertussen beschikt toch een positieve tegenbeweging tot stand aan het brengen is. Een goed tegengewicht namelijk voor IMF en Wereldbank die in het verleden veel te veel de (liberale) wetten bepaald hebben waaraan ontwikkelingslanden moesten voldoen om een lening te kunnen krijgen. China stelt geen voorwaarden, maar dat betekent ook dat het hen een worst zal wezen wat het regime waaraan ze hun geld lenen met die inkomsten doet. Het enige waar het hen om te doen is, is toegang krijgen tot de grondstoffen en de markten van de betrokken landen. Terecht kan men zich afvragen of die leningen nu eeCHINA-girl-webn zegen of een vloek zijn.

 

In het kader van de internationale vrouwendag vorige donderdag werden ook nog eens cijfers gepubliceerd die pijnlijk duidelijk aantonen hoe weinig meisjes en vrouwen in dat deel van de wereld betekenen. In China”ontbreken” ruim 38 miljoen meisjes, geaborteerd of bij de geboorte gedood, omdat ze de pech hadden van het verkeerde geslacht te zijn.

 

China, een land om in de gaten te houden, maar dan vooral om druk te blijven uitoefenen zodat er iets gedaan wordt aan die diepe kloof tussen rijk en arm. Een kloof die, in tegenstelling tot wat diegenen die blijven geloven in de vrije markt mogen beweren, steeds dieper wordt net door die economische groei.

10:10 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: groei, china, kloof, milieu |  Facebook |

28-01-07

Wereld sociaal forum

worldsocialformEen gebeurtenis waarover nogal weinig in de media is verschenen, is het Wereld Sociaal Forum (WSF) in Nairobi. Nochtans een evenement waar volgens mij wel wat meer aandacht mocht aan besteed worden.

 

In “De Morgen” werd een mooie vergelijking gemaakt met het Wereld Economisch Forum, een onderonsje van CEO’s van grote bedrijven samen met een aantal politici in Davos (Zwitserland). De accenten waren duidelijk verschillend. Terwijl het WSF aandacht besteedde aan thema’s zoals de inspraak van vrouwen, menswaardig werk, schuldkwijtschelding voor de armste landen en eerlijke handel, was er op het Economisch Forum eigenlijk vooral de belangrijke vaststelling dat de economische groei nog steeds verdergaat. Sommige landen groeien zelfs spectaculair. Alleen Afrika blijft opvallend afwezig in dit succesverhaal, niet toevallig het continent dat wel bovenaan de agenda stond op het WSF. Het feit dat nogal weinig CEO’s wakker liggen van de opwarming van de aarde toont aan dat men zich op het WEF weinig vragen stelt of die groei eigenlijk geen grenzen heeft. Zeker is dat men nog steeds de milieukost maar ook de sociale kost niet in rekening brengt als men euforisch doet over die “gouden lokjes van 2007”. Marc Maes van 11.11.11 : “De recente liberaliseringsgolf onder druk van Westerse landen en internationale instellingen heeft ervoor gezorgd dat letterlijk miljoenen boeren tot de bedelstaf vervielen”.

 

Uiteraard is het een goede zaak dat landen die in hun ontwikkeling nog niet zo ver staan een inhaalbeweging kunnen doorvoeren, alleen zou die groei moeten ten goede komen aan de ganse bevolking, ondertussen weten we allemaal dat dit niet het geval is. Enkel de topklasse profiteert hiervan, en de kloof tussen rijk en arm neemt alleen maar toe. Verbijsterend is trouwens de uitspraak van de vicevoorzitter van de Bank of China : “Het enige probleem is dat de deviezenvoorraden nog toenemen, wat we met dat geld moeten doen is niet meteen duidelijk”. En dat terwijl in China massa’s mensen in extreme armoede leven, en er nog heel wat werk aan de winkel is om de lokale ontwikkeling uit te bouwen of zelfs nog op gang te brengen. Dit toont aan dat mensen die niet passen in de harde economische logica van de vrije markt ook niet mogen meegenieten van die groei, integendeel, zij krijgen de klappen. Eigenlijk kunnen we nog een stap verder gaan, en de vraag stellen of die groei eigenlijk mogelijk zou zijn zonder dat een groot deel van de bevolking uitgebuit wordt.

 

Ook op het WSF liep niet alles van een leien dakje, want die mensen waarvoor dit forum eigenlijk georganiseerd was konden zelf niet aan het forum deelnemen omdat de toegangsprijs te hoog was voor de arme Kenianen. Blijkt dat de organisatie was uitbesteed aan een privéorganisatie, en wie privé zegt weet ook dat in dat geval geld nog altijd meer prioriteit krijgt dan mensen.

 davosfinal

Ten slotte was er nog een interessante lezersbrief van Marijke Persoone van het LBC-NVK : “Waarop wachten we als nationale en internationale vakbonden om niet langer over armoede te praten, om niet te blijven steken in de analyses van globalisering, privatisering en neoliberale politiek.”....” Een andere wereld, waardig werk en waardig leven zullen maar mogelijk worden als we er, samen met de armen, voor vechten.” We moeten uiteraard blijven tegen de schenen schoppen van die mannen en vrouwen met hun dikke portefeuilles die niet weten wat ze met al hun geld moeten aanvangen, maar niets houdt ons tegen om ondertussen al het mogelijke te doen om zoveel mogelijk mensen uit hun armoedig bestaan te halen.