11-01-07

Nonkel Pol en globalisering

globaliseringGisteren las ik nogal geamuseerd de bijdrage van Wouter Deprez in “de gedachte”, waarin hij aangeeft dat zijn nonkel Pol als laaggeschoolde arbeider in de huidige economische context het vermoedelijk heel wat moeilijker zou hebben om nog aan de bak te komen. Geamuseerd door de ludieke manier waarop hij de vinger op de wonde legt, maar die wonde is wel redelijk pijnlijk, en daar zijn we natuurlijk minder vrolijk over.

 

Het is duidelijk dat er steeds meer geëist wordt van werknemers, en dat er voor mensen die er niet in slagen om een bepaalde scholingsgraad te bereiken steeds minder plaats is. Maar uiteraard speelt de globalisering hier ook een belangrijke rol. Die laaggeschoolde jobs verdwijnen meer en meer naar het buitenland, of worden uitgevoerd door mensen die hier hun geluk komen zoeken, en die minder “veeleisend” zijn dan hun Belgische collega’s (lees: minder betaald, flexibeler, bereid om meer te doen dan eigenlijk in hun arbeidsovereenkomst staat, maar in veel gevallen ook bereid om in het zwart te werken, zoals Deprez trouwens ook aanhaalt). Vanuit mijn eigen ervaring kan ik hier trouwens nog aan toevoegen dat niet enkel laaggeschoolde jobs naar het buitenland verdwijnen, maar ook reeds redelijk hoog gekwalificeerde jobs. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat globalisering geen positieve kanten heeft, alleen zijn het weer dezelfde mensen die ervan profiteren, en ook weer dezelfde mensen die er de dupe van zijn. Zo illustreert ook het bericht vanmorgen over het dumpen van diepgevroren kippen in Afrika, een zoveelste pervers effect van de globalisering (en ook wel van landbouwsubsidies).

 

In zijn artikel raakt Wouter Deprez trouwens zijdelings nog iets anders aan wat niet rechtstreeks met zijn onderwerp te maken heeft, maar wat niet minder wraakroepend is, namelijk het verschil in waardering tussen de vekiprschillende jobs. Waardering wordt in onze maatschappij nog altijd vertaald in het loon dat men verdient, en als men het loon van sommige werknemers vergelijkt met het loon van anderen (die daarom niet noodzakelijk harder werken), dan kan men toch wel ernstige bedenkingen hebben. Ik heb het reeds eerder aangehaald, het is me echt niet duidelijk waarom bvb. textielarbeid(st)ers die elke dag in een lokaal zonder ramen moeten zitten werken, nauwelijks tijd krijgen om eens een pauze te nemen, en voortdurend onder druk staan om hun quota te halen dit voor nauwelijks meer dan een hongerloon moeten doen. Probleem is natuurlijk dat, als we hier iets aan willen doen, er nog meer jobs naar het buitenland zullen verdwijnen, of nog meer mensen in het onwettelijk arbeidscircuit zullen terechtkomen. Een vicieuze cirkel dus, en zolang voor bepaalde individuen geld belangrijker is dan mensen zal die ook nooit doorbroken worden.

20:26 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: globalisering, wouter deprez, laaggeschoold |  Facebook |