29-04-07

Geloof in de democratie

segolene-royale“Als het regent in Parijs, druppelt het in Brussel”, luidt het gezegde. Laat ons hopen dat dit, althans wat verkiezingen betreft, bewaarheid mag worden. Want tijdens de voorronde van de Franse verkiezingen vorige zondag was het wel duidelijk, de Fransen hebben hun geloof in politiek en democratie teruggevonden.

 

Niet minder dan 87 procent van de ingeschreven kiezers zou een stem uitgebracht hebben, wat een absoluut record is in de naoorlogse geschiedenis. In een land waar er geen kiesplicht is kan dit wel tellen. Maar niet alleen het hoge aantal kiezers was opmerkelijk, nog belangrijker was de motivatie waarom de kiezers zo massaal waren komen opdagen. Blijkbaar wou men kost wat kost de “uitschuiver” van 5 jaarSarkozy geleden, toen extreem rechts met Le Pen een spectaculaire uitslag behaalde, definitief achter zich laten. En dat is duidelijk gelukt, want met 11% is de nederlaag van Le Pen een feit. Dat Le Pen daarop bijzonder bitter reageerde kan niemand echt verwonderen. Dergelijke demagogen leven op wolkjes als ze in de “winning mood” zijn,  maar eens het tij keert kunnen ze hun giftige ingesteldheid nog moeilijk verbergen.

 

Het belang van dit resultaat in Frankrijk mag niet onderschat worden, want de problemen waar men ginder mee kampt komen in meer of minder mate in vele andere landen van Europa ook voor. Die problemen waren dan ook de oorzaak dat de argwaan en kritiek op de politiek en democratische instellingen (mede gevoed door extreem-rechts) meer en meer toenam. Na een periode van besluiteloos reageren met voortdurende koersveranderingen en groeiende extremen lijkt men in Frankrijk nu weer op het juiste spoor te zitten, met een ware democratische vloedgolf. Het ziet ernaar uit dat een energiek en democratisch Frankrijk bereid is tot verandering, en gezien het belang van dit land binnen Europa kunnen we alleen maar hopen dat dit ook op Europees vlak zijn gevolgen heeft.     

 

Le PenNatuurlijk kunnen we de situatie in Frankrijk niet zomaar vergelijken met de situatie in Vlaanderen, maar toch zien we dat het de laatste tijd opvallend stil is rond de persoon van Filip Dewinter. Die houdt zich blijkbaar heel bewust uit het middelpunt van de belangstelling waar hij normaal gezien zo graag vertoeft. Dit zou er wel eens kunnen op wijzen dat hij ook al de bui ziet hangen, en dat hij absoluut wil vermijden dat zijn naam gekoppeld wordt aan een eventuele nederlaag van het VB bij de komende federale verkiezingen. Als zijn persoonlijke score dan wel hoog blijkt te zijn zou de macht wel eens snel kunnen wisselen binnen het VB.

 

DillenMet het overlijden van de stichter van het VB is er natuurlijk wel een klein risico dat deze partij daar toch nog wat voordeel uit haalt. Alles hangt af van de manier waarop de media met dit nieuwsfeit omgaat. Laat ons hopen dat dit gewoon als een randfeit vermeld wordt, en dat men niet gaat uitpakken met een aantal reportages over de spectaculaire groei van zijn partij, want dat zou een aantal kiezers wel eens op gedachten kunnen brengen. Momenteel ziet het er wel naar uit dat de media voor één keer verstandig zullen reageren, want geef toe, iemand die het gepresteerd heeft om ons op te zadelen met zo’n gedrocht van een partij verdient het absoluut niet om veel aandacht te krijgen.

 

Graag wil ik afsluiten met de woorden van Jean-Marie Colombani, commentaarschrijver in “Le Monde” : Een energiek en democratisch Frankrijk dat bereid is tot verandering zal iets te vertellen hebben aan Europa. Laten we hopen dat die verandering begint met de sereniteit waarvan de Fransen blijk hebben gegeven.

10:53 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: franse verkiezingen, democratie, extreem-rechts, europa |  Facebook |