22-07-07

Asielbeleid

europees_asielbeleidMet veel interesse heb ik de discussie gevolgd die vorige week op gang getrokken werd door de open brief van Ingrid Pira aan Verhofstadt. Asielbeleid en regularisatie blijven heikele thema’s waar niemand echt een pasklaar antwoord kan op verzinnen. Dat er burgemeesters zijn die soms in gewetensnood komen als ze een uitwijzingsbevel moeten tekenen kan ik dan ook best begrijpen.

Verhofstadt reageerde op de open brief van Pira met de uitleg dat er een verschil is tussen asielwetgeving en de problematiek van de migratie. Daarom heb ik zijn antwoord dan ook met bijzondere aandacht gelezen, want eerlijk gezegd dacht ik ook dat die twee heel sterk met elkaar verweven waren. Niet dus, en als ik Verhofstadts redenering goed begrepen heb, dan moet de asielwetgeving ervoor zorgen dat we niet die lastige economische vluchtelingen op ons dak krijgen, maar dat we via migratie wel diegenen die wij goed kunnen gebruiken in onze economie kunnen inschakelen. Volgens mij is dat eerder pleiten voor een asielbeleid waar men werkt met twee maten en twee gewichten. Als het ons goed uitkomt mogen ze binnen, anders niet. Meer liberalisme, ik weet het niet zo goed. Uiteraard kan ik me perfect vinden in zijn stelling dat we moeten stoppen met onze markten af te schermen zodat de zwakkere landen er gemakkelijker toegang zouden toe krijgen, alleen vrees ik dat hij niet echt te vinden zal zijn om arme landen toe te laten hun markten af te schermen. En als dat wel zo is, dan hebben we daar tot op heden nog maar bijzonder weinig van gemerkt.

Merkwaardig genoeg voelde Freddy Roosemont zich aangesproken, aangezien hij het nodig vond om vanuit zijn functie van directeur-generaal van de dienst Vreemdelingenzaken te reageren. Nochtans dacht ik dat de kritiek van Pira eerder op de wetgeving zelf sloeg, en niet op de mensen die deze wetten moeten toepassen (wat toch hetgeen is wat de dienst Vreemdelingenzaken doet). Als men alle emotionele en menselijke overwegingen achterwege laat zou men ook wel de redenering van Roosemont kunnen volgen, want wetten zijn er om toegepast te worden, maar dat is dan toch wel een erg nuchtere redenering. Toegegeven, het is uiteindelijk zijn taak om de zaken objectief te bekijken, maar het getuigt toch van weinig inlevingsvermogen in de situatie waarin sommige asielzoekers terechtgekomen zijn. De directeur-generaal beweert wel dat alles voorzien is in wetten, en dat hij dus geen probleem ziet, maar dan begrijp ik toch niet goed waarom er dan regelmatig verhalen blijven opduiken van absurde uitwijzingen. Het zijn net die onmenselijke uitwijzingen die de burgers op straat doen komen, en burgemeesters in een lastig parket brengen. Dit is trouwens niet enkel een probleem in België, ook in Nederland blijkt een aantal burgemeesters te protesteren tegen de gang van zaken.

Wouter Beke en Nahima Lanjri (CD&V) kwamen met een analyze waarin wel interessante zaken stonden, maar ook zij blijven vertrekken vanuit het uitgangspunt dat men zoveel mogelijk asielzoekers moet buitenhouden, alleen pleiten ze voor wat meer menselijkheid in specifieke situaties. Als we een echt menselijk beleid willen voeren moeten we echter vertrekken vanuit het standpunt dat we in principe iedereen moeten kunnen opvangen, behalve uiteraard diegenen die hier asiel zoeken voor eerder duistere redenen. Dat zou als logisch gevolg hebben dat we (bijna) geen illegalen meer zouden hebben, want de angst om uitgewezen te worden zou dan sterk verminderen. Uiteraard besef ik ook wel dat een dergelijk standpunt eerder naief is, want een land dat niet voorbereid is op een toestroom van vluchtelingen (omdat het een zeer soepel asielbeleid heeft) kan die mensen ook geen perspectief bieden. Daarom zou deze discussie alvast meer op Europees vlak moeten gevoerd worden, en moet er ook meer werk gemaakt worden van het uitbouwen van eenwegwijs maatschappij die meer voorbereid is op de opvang van vluchtelingen. Zo denk ik aan huisvesting, werkgelegenheid en integratie (toegespitst om de migrant wegwijs te maken in onze maatschappij, en hem/haar de middelen en vaardigheden te geven om mee te kunnen draaien in onze maatschappij, niet om haar/hem zoveel mogelijk te “kneden” naar Belgisch model).

Misschien leunt mijn visie nog het dichtst aan bij deze van Bert Anciaux, alleen is het inderdaad een beetje vreemd dat iemand die zelf in een regering zit die een wet goedkeurt diezelfde wet wil boycotten. Ik begrijp wel dat een politicus recht heeft op een persoonlijk standpunt, maar toch denk ik dat Anciaux zich in deze discussie beter wat meer op de vlakte zou houden.

10:35 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.