15-07-07

Firestone in Liberia

firestoneinliberiaVorige dinsdag zag ik een stuk van de Terzake-reportage over Firestone in Liberia, voldoende om me weer op te winden over de schaamteloze houding van de “haves” in onze maatschappij tegenover de “have-nots”. Vooral het beeld van de arbeider die zich aan het wassen was in een armzalige ruimte zonder stromend water of elektriciteit gevolgd door de beelden van de villa’s van de kaderleden (inclusief golfterrein) maakten mij bijna misselijk van verontwaardiging. Omdat ik het begin van de reportage gemist heb weet ik niet of de link tussen Liberia en Firestone nader werd toegelicht, maar gelukkig is er nog internet, en dus ben ik even gaan surfen om daar wat meer over te weten te komen. Niet alleen blijkt die verwevenheid bijzonder sterk te zijn, ook ontdekte ik dat Firestone al in 2005 beschuldigd werd van pure slavernij. Blijkbaar is er sedertdien nog niet veel veranderd.

Een beetje geschiedenis

Voor diegenen die zoals ik de bewuste uitzending niet (helemaal) gezien hebben, een beetje achtergrond. In 1812 werd in de Verenigde Staten de wet gestemd die de invoer van slaven verbood. In 1824 werd de kolonie Liberia gesticht met als hoofdstad Monrovia. Enkele tienduizenden ex-slaven werden vervolgens verscheept. In 1974 werd Liberia de eerste onafhankelijke republiek van Afrika. De volgende decennia ontwikkelden de Americo-Liberianen zich tot de heersende klasse. Hun Big Brother (de VS) was echter nooit ver weg. In 1920 sloot Firestone een overeenkomst met Liberia voor 99 jaar waardoor het meer dan vierduizend hectare grond in het bezit kreeg tegen de jaarlijkse huurprijs van amper zes dollarcent per are. Alle grondstoffen zoals goud en diamanten die ontdekt zouden worden, zouden eveneens toebehoren aan Firestone. De geregelde opstanden van de oorspronkelijke bevolking die nauwelijks mee kon profiteren van de economische groei, werden onderdrukt door de Amerikaanse marine die quasi permanent aanwezig was.

Slavernij

Ironisch genoeg is het nu net een deel van die nakomelingen van ex-slaven die in 2005 beschuldigd werd van slavernij. De mensenrechtenorganisatie ILRF (International Labor Rights Fund) klaagde het bedrijf aan wegens wanpraktijken op de rubber plantages in Liberia. Volgens de aanklacht steunt het bedrijf voornamelijk op de arme en meestal ongeletterde arbeiders die grote hoeveelheden ruwe latex moeten tappen van rubberbomen met primitief gereedschap waarbij ze blootgesteld worden aan gevaarlijke pesticiden en meststoffen. Wat trouwens ook duidelijk werd in de reportage was dat het bedrijf niet veel rekening houdt met de milieu-aspecten. Bovendien was er sprake van kinderarbeid (arbeiders die hun quota niet halen worden zelfs verplicht om hun kinderen in te schakelen) en zouden de arbeiders ongeveer $3.19 per dag verdienen, terwijl ze bijna 20 (!) uur per dag moeten werken. In 2005 waren de aanklagers nog optimistisch omdat ze dachten dat een beter regime ook zou zorgen voor een wijziging in de houding van het bedrijf. Een ijdele hoop blijkt nu.liberia1-320x214

Hard work

Op de website van het bedrijf vond ik de volgende ophemelende beschrijving over de activiteiten van Firestone in Liberia : “A combination of courage, hard work, enterprise and capital has made rubber the nation's second-largest export.” Hard work, dat staat vast, alleen zullen de arbeiders op de plantages daar vermoedelijk niet zo lyrisch over doen.

 

11:41 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: firestone, liberia, slavernij |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.