24-06-07

Het ridderschap van Rushdie

islam_protestMet verbijstering las ik deze week de berichten over de reacties van de islamwereld op het ridderschap van Salman Rushdie. Of tenminste, de reacties van een deel van de islamwereld. Met verbijstering maar ook met een gevoel van ontgoocheling, want deze reacties zullen er opnieuw voor zorgen dat het negatieve beeld dat reeds bestaat over de islam nog versterkt wordt. Deze minderheid is bezig met het krediet dat de moslimgemeenschap nog heeft helemaal kapot te maken. Vandaar dat ik met bijzondere aandacht het opiniestuk van Irshad Manji dat verscheen in “De Morgen” van donderdag laatstleden gelezen heb, want het houdt me bijzonder sterk bezig hoe we kunnen omgaan met die extremistische houding van een klein deel van de moslimgemeenschap.

Niet tolereerbaar

Trouwe lezers van mijn blog zullen vermoedelijk al weten dat ik bereid ben om me heel soepel en begripvol op te stellen tegenover gelovigen, maar dat betekent uiteraard niet dat we alles zomaar kunnen laten passeren. Op het ogenblik dat iemand (of een groep van mensen) bedreigingen begint te uiten, en zelfs oproept om iemand te vermoorden gaat men duidelijk ver over de grens van het toelaatbare. Dit kan en mag nooit getolereerd worden, maar het is wel de vraag hoe we dit best aanpakken. Ik wil het hier niet hebben over de verontwaardiging op zich en of deze al dan niet gerechtvaardigd is, iedereen heeft namelijk het recht om zijn ongenoegen te uiten. Maar als dat ongenoegen vertaald wordt in een (dreiging tot) aanval op de integriteit van een persoon (of meerdere personen) moet het duidelijk zijn dat dit absoluut niet kan. Het is goed dat mensen kunnen uiten dat ze zich door iemand of iets vernederd voelen, of dat ze het gevoel hebben dat ze onrecht worden aangedaan, want op die manier wordt de nieuwsgierigheid naar de reden van dat protest geprikkeld, wat hopelijk ook de aanzet kan zijn tot een beter begrip. Iedereen heeft ook het recht om dit op de manier te doen zoals hem of haar het best lijkt, en hoewel vlaggen en/of poppen verbranden niet echt een stijl van protesteren is die mij ligt kan ook dit een vorm zijn om het ongenoegen te uiten. Men kan echter nooit, om geen enkele reden dan ook, oproepen of zelfs maar dreigen om iemand te doden. Een sterk signaal vanuit de internationale gemeenschap naar landen die zo’n uitspraken tolereren, of naar religieuze leiders in het eigen land die zo’n uitspraken doen is volgens mij dan ook meer dan noodzakelijk. Men hoeft dus niet eens de link te maken met welke godsdienst dan ook,  iemand bedreigen kan simpelweg niet, punt aan de lijn. Europa had hier dus een krachtdadig antwoord moeten op formuleren, maar de lidstaten waren zo druk bezig aan het proberen om hun nationale belangen op één of andere manier in het nieuw verdrag te krijgen dat men op deze ernstige ontwikkelingen niet echt een antwoord had .

Protest vanuit de moslimgemeenschap

Maar de oproep van Irshad Manji is op zijn minst ook even waardevol. Haar redenering is dat er vanuit de moslimgemeenschap zelf een duidelijk signaal zou moeten komen naar de extremistisch leiders, of de landen die het extremisme toelaten. Ze verwijt de moslims dat ze tegenover de hele wereld een klaagzang aanheffen omdat de islam misbruikt wordt door fundamentalisten, maar dat er nooit een proteststem komt tegenover de leiders die zo’n fundamentalistische taal verkondigen. Het is ook mijn mening dat, als de moslimgemeenschap duidelijk zou aangeven dat ze afstand neemt van, en beter nog, in opstand komt tegen dergelijke ontoelaatbare uitspraken we een hele stap dichter zou staan bij het respectvol samenleven met elkaar. Zoals ik ooit eens schreef dat de Marokkaanse gemeenschap er alle belang bij heeft om te erkennen dat er hier en daar wel degelijk een probleem is met het gedrag van de Marokkaanse jongeren, zo heeft de moslimgemeenschap er ook alle belang bij om naar de buitenwereld duidelijk aan te geven dat ze absoluut niet akkoord is met bepaalde extremistische leiders en/of landen.

Manji_IrshadPositieve tendens

Maar er is hoop. Volgens Manji tekenden veel Pakistani vorig jaar verzet aan tegen een aantal vrouwonvriendelijke wetten, en dwongen ze deze maand hun regering om de beknotting van de persvrijheden op te heffen. Ook boeken zoals deze van de Saoedische Rajaa Alsanea kunnen (voorzichtige) aanzetten zijn om de mentaliteit binnen een gemeenschap met soms onzinnige regels, waarbij het verband met godsdienst op zijn zachtst uitgedrukt twijfelachtig is, stilaan te veranderen. En natuurlijk is er nog het internet dat een belangrijk medium kan zijn om de honger naar ideeën te stillen, vandaar een bericht over dit thema op mijn blog

10:42 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ridderschap, islam, bedreiging, rushdie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.