28-12-06

Asielzoekers

vluchtelingenGisterenavond zag ik de korte nieuwsreportage over asielzoekers die gestrand zijn in Calais, en sedert de sluiting van het opvangcentrum voor vluchtelingen in Sangatte (in 2002) geen onderdak meer vinden. Dus zijn ze genoodzaakt om op straat te leven, wat in dit seizoen geen lachtertje moet zijn (en wat bovendien ook niet veilig blijkt te zijn). We kunnen natuurlijk niet alle vluchtelingen opvangen, dat is waar, maar toch... Gisteren las ik ook in de krant dat de omzet van de kerstaankopen met 5 tot 7% (afhankelijk van het soort product) gestegen is ten opzichte van vorig jaar. Het artikel dat meest gekocht wordt blijkt de GPS te zijn. Een GPS lijkt me inderdaad een handig hebbedingetje voor iemand die veel de baan op moet, en die nogal dikwijls naar plaatsen moet waar hij of zij nog nooit geweest is. Een doorsnee persoon (zoals ik) gebruikt haar/zijn wagen echter meestal om naar het werk te rijden, boodschappen te doen, de kinderen op te halen aan school, naar familie of vrienden te rijden of wat rommel naar het containerpark te voeren. Allemaal plaatsen waar we met onze ogen dicht naartoe rijden. Natuurlijk gaan we ook wel een keer per jaar met verlof met de wagen, en het zou wel eens gebeuren dat we naar een feest moeten dat doorgaat in een zaal ergens in een godvergeten gat. Maar ik durf te betwijfelen of dat de aankoop van een GPS rechtvaardigt. Uiteraard heb ik daar niets over te zeggen, maar het toont toch aan dat we hier absoluut geen reden tot klagen hebben aangezien we zelfs geld kunnen spenderen aan iets wat eigenlijk overbodige luxe is. Dat betekent ook dat we ruim voldoende hebben om nog wat extra te besteden aan bijvoorbeeld de opvang van asielzoekers. In eerste instantie de tijdelijke opvang, maar misschien moeten we ook wat meer werk maken van de definitieve opvang. Patrick Dewael moet natuurlijk de wet respecteren, vandaar dat hij dan ook zegt dat we goed moeten opletten dat we enkel de politieke vlugpschtelingen binnenlaten, en niet de economische. Ik vraag me echter soms af of we niet dringend de wet moeten veranderen in de richting van “iedereen mag binnen behalve”, in plaats van “niemand mag binnen behalve”. En dan moeten we wel eerst werk maken van deftige opvangmogelijkheden, anders komen de vluchtelingen van de regen in de drop terecht, maar het zou toch een wat menselijker politiek zijn. Natuurlijk is het nog beter om de situatie ter plaatse te verbeteren, zodat mensen geen reden meer hebben om te vluchten. Maar als we de massa deprimerende berichten horen uit derdewereldlanden, maar ook uit landen als deze van het vroegere Oostblok, dan vrees ik dat dit nog wel een tijdje zal duren.

13:29 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: asielzoeker, vluchtelingen, luxe, gps |  Facebook |

Commentaren

Laat ze werken! Eigenlijk is het een zeer eigenaardige - autistische? - houding van de rijke westerse landen. Zeker onze bevoorrechte naties zonder noemenswaardige - plunderenswaardige?- grondstoffen, zouden moeten weten dat de echte rijkdom komt van arbeid. Miljoenen mensen in de arme, al dan niet geplunderde, werelddelen willen bij ons komen werken. Waarom laten wij ze niet gewoon binnen? Dat ze het werk van ons komen afpakken, is een denkfout. Rijkdom geschapen door arbeid brengt extra vraag en dus extra arbeid mee - met een beetje geduld dan toch.
Het onbegrijpelijkst is de situatie waarin bij ons "illegale" maar gedoogde inwijkelingen worden gedompeld, Roemeense Roma-gezinnen bijvoorbeeld, zoals er verschillende in Kortrijk overleven. Die mensen zijn uitgeprocedeerd maar worden niet teruggestuurd naar Roemenië (waar hen trouwens helse omstandigheden wachten). Ze krijgen zelfs van het stadhuis een attest dat ze op een bepaald adres wonen, met in grote letters erop dat het geen verblijfsvergunning is. Die mensen moeten elke maand de nodige centen bijeen zie te scharrelen om hun huur en andere vaste kosten te betalen. Zij vragen niets lievers dan werk, maar mogen niet werken.
Op die manier maakt onze samenleving het zichzelf wel heel moeilijk. Enthousiaste werkkrachten worden afgewezen. En aangezien die mensen toch op een of andere manier moeten zien te overleven, zadelen wij onze gemeenschap op met bedelaars en zwartwerkers. Zou het dan toch niet eenvoudiger zijn om ze te laten werken? Om nog te zwijgen over de ongelofelijk zware discriminatie die dergelijke toestanden inhouden: hier worden onmiskenbaar burgers van tweede rang gecreëerd...

Gepost door: marc | 28-12-06

Dat is inderdaad een mogelijke denkpiste, Marc. Wat ik met mijn berichtje vooral wilde aanklagen is dat we hier toch wel bijzonder weinig gastvrij zijn voor mensen die soms in ellendige omstandigheden moeten leven, terwijl wij het hier eigenlijk zo goed hebben. Mensen die hier gestrand zijn de toelating geven om te werken is ook een vorm van gastvrijheid.

Gepost door: Dirk | 28-12-06

De commentaren zijn gesloten.