24-12-06

Nicole Van Buggenhout

rodin-auguste-der-denker-5700079Vandaag kreeg ik een redelijk zegezeker mailke in mijn mailbox van Marc Hullebus : “2007 wordt ons moment”. Iets verder lees ik dat die “ons” slaat op “allen die nog willen lesgeven zoals het zijn moet”. Uiteraard vraag ik me dan onmiddellijk af wat hij daar nu precies mee bedoelt. Net vandaag lees ik ook het interview in “de morgen” met directrice Nicole Van Buggenhout, en ik hoop van harte dat bewuste Marc dit interview ook eens grondig leest. Want met uitzondering van haar standpunt over het dragen van de hoofddoek in de klas kan ik haar ideeën perfect volgen. Zonder veel commentaar wil ik graag een paar citaten uit dit interview lichten die volgens mij heel goed aantonen waar het echt om draait.

 

Over het bereiken van de eindtermen : “Een traditionele leerkracht hangt een tijdbalk aan de muur, van de Eburonen over de Franse Revolutie tot de Koude Oorlog. Een creatieve leerkracht gooit het over een andere boeg, en trekt met de kinderen de stad in, verzint een project over het historisch patrimonium van Gent.”

 

Over het ontstaan van het freinetonderwijs in Gent : “Ouders uit de buurt liepen weg omdat ze het clichébeeld van de wijkschool niet meer herkenden. De leraar achter zijn katheder, de leerlingen netjes in de bank, zo hoorde het. In de plaats daarvan zagen ze kinderen die in groepjes werkten of rondliepen. Chaos in hun ogen. Terwijl een goede freinetschool net veel structuur aanbiedt maar dan op een creatieve manier.”

 

En dan een citaat dat me bijzonder heeft ontroerd, omdat dit echt naar de kern van de zaak gaat : “Ik droom van één school voor leerlingen van alle niveaus. Waarom kunnen leerlingen uit het aso economie niet onder één dak met leerlingen die het tso handel en boekhouden volgen en leerlingen die in het bso verkoop volgen ? Al die opleidingen steunen op dezelfde vakkeprofessorn. Zoiets vergt soepelheid van de leerkrachten, maar dat is geen bezwaar.”

 

In deze dagen van kerst mag men al eens wat sentimenteler doen. Het laatste citaat sluit namelijk aan bij de droom dat we er ooit eens zullen in slagen om iedereen, over welke capaciteiten men ook beschikt, als gelijkwaardig te gaan beschouwen. Dat we beseffen dat we elkaar aanvullen, en dat er geen enkele reden is waarom iemand met bepaalde intellectuele capaciteiten meer waard zou zijn dan iemand die prachtige dingen met zijn/haar handen kan realiseren.

De commentaren zijn gesloten.