30-11-06

Steeds minder diversiteit

PeopleGlobe2

De laatste tijd lees ik steeds meer verontrustende berichten in de krant met betrekking tot verdraagzaamheid tegenover klederdracht, haartooi of juwelen. Zo is er de onverdraagzaamheid tegenover religieuze symbolen indien men wil werken voor bepaalde stadsdiensten, de hetze in een school rond de piercing die een leerlinge had laten aanbrengen, en vandaag lees ik dat een school in Veurne zelfs leerlingen zou verbieden om het haar op een bepaalde manier te dragen. Tot op heden waren enkel de volwassenen de dupe van de ongenuanceerde mening dat de enige fatsoenlijke kledij (toch wat mannen betreft) het saaie maatpak met das is, en kon de jeugd gelukkig nog grotendeels zijn gang gaan in het uiten van zijn diversiteit. Ik verzet me al gans mijn loopbaan tegen het idee dat men, als men goed wil overkomen, een pak met das moet dragen, en ik ben blij te mogen vaststellen dat er de laatste jaren toch een positieve evolutie aan de gang is, en mensen meer de kleren kunnen dragen waar ze zich goed bij voelen. Nu lijkt men wel de klok te willen terugdraaien, en dat bevalt me allerminst. Ben ik dan voor een hoofddoek ? Nee, niet echt. Zie ik graag piercings ? Ook niet. Of misschien heb ik wel een hekel aan mensen met maatpak ? Ook dat is niet het geval. Mijn punt is gewoon dat er onder de mensen een grote diversiteit is, en dat iedereen ook het recht heeft om dat te uiten waardoor de samenleving trouwens een stuk kleurrijker wordt. Uiteraard zijn er grenzen, maar ik zie niet in hoe een hoofddoek kan verhinderen dat iemand aan een loket goed haar werk doet, of een piercing of een afrokapsel kan beletten dat een leerling aandachtig de les volgt.

19:50 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verdraagzaamheid, hoofddoek, diversiteit, haartooi |  Facebook |

29-11-06

Kennis of vaardigheden

theorieen_over_leren_en_onderw-1Het is nu wel al een tijdje geleden dat ik actief was in de freinetschool waar mijn kinderen school hebben gelopen, maar een artikel waarin iemand stelt dat ons onderwijs opnieuw meer kennisgericht moet werken trekt nog altijd mijn aandacht. Met een zeker wantrouwen lees ik dus het artikel over het voorstel van informaticaleraar Marc Hullebus, en hoewel ik moet erkennen dat, zeker voor bepaalde vakken, een  zekere basiskennis noodzakelijk is vooraleer men kan overstappen op vaardigheden zou ik bij die stelling toch wel ernstige kanttekeningen willen plaatsen.  

 

       1.      Welke kennis ? Uit de kennis die moet overgebracht worden moet een selectie gemaakt worden, en wie beslist welke basiskennis noodzakelijk is ? Het antwoord op deze vraag ligt niet voor de hand. Moet iedereen goed kunnen spellen, of zullen we daarvoor eerder beroep doen op een tekstverwerker met een goede spellingscontrole ? Moet iedereen goed kunnen rekenen, of beperken we ons tot de basisbewerkingen omdat we voor de rest eigenlijk een rekenmachine kunnen gebruiken ? Leren we nog kaartlezen, of vinden we dit in een tijdperk waar de GPS steeds meer opgang maakt verspilde energie ? Ik bedoel maar, hoe kunnen we in godsnaam aflijnen wat nu basiskennis is ?  Wat mij betreft mag die basiskennis echt heel basis zijn. Mijn ervaring leert namelijk dat, als men voelt dat men bepaalde kennis nodig heeft om te kunnen doen wat men zou willen doen, men wel een manier zal vinden om die kennis op te doen. Motivatie speelt een belangrijke rol in het leerproces. En dat brengt me naadloos bij mijn volgende bedenking.

2.      Hoe wordt die kennis aangebracht ? Ik hoop dat de leraar in kwestie niet pleit voor een terugkeer naar het systeem van kennisoverdracht zoals vroeger, want het is juist omdat iedereen voelde dat dit éénrichtingsverkeer absoluut niet werkte, en hopeloos verouderd was dat men is beginnen zoeken naar andere didactische methodes. Laat ons alstublieft blijven proberen om het onderwijs boeiend en aantrekkelijk te maken (want volgens mij is dit nog steeds veel te saai), zodat kinderen gestimuleerd worden om zelf op zoek te gaan naar informatie, en gemotiveerd zijn om te leren. Kennis in de arme hoofdjes proberen te drammen werkt niet echt, daar kunnen we toch niet naast kijken ?

3.      Op welk tijdstip wordt die kennis aangebracht  ? Niet elk kind is gelijk, dus als men klassikaal bepaalde informatie overbrengt, dan kan het gemakkelijk zijn dat een deel van de leerlingen daar niet rijp voor is, of misschien zelfs nooit open zal staan voor dat soort informatie. Het komt er dus op aan om te proberen te zoeken waar de interesses van de kinderen liggen, en van daaruit te proberen de kinderen bepaalde kennis te laten verwerven. Het is dus perfect mogelijk dat basiskennis voor het ene kind niet helemaal hetzelfde is als voor een ander kind.

 brains2

Algemeen wil ik tenslotte stellen dat, aangezien de beschikbaarheid aan informatie en kennis de laatste jaren explosief gegroeid is, het eigenlijk veel belangrijker is om kinderen te helpen hun weg te vinden in die massa aan beschikbare informatie, waarbij toegang (hoe geraak ik gemakkelijk aan die informatie), selectie (welke informatie is voor mij belangrijk) en interpretatie (hoe verwerk ik die informatie) vaardigheden zijn die vermoedelijk veel nuttiger zijn dan te weten wat de hoofdstad van Slovenië is of wanneer Napoleon de slag bij Waterloo verloor. De leerkracht kan daar veel bij helpen, niet door kinderen in groep in een bepaalde richting te duwen, maar door te proberen te voelen waar de noden en behoeften bij elk kind afzonderlijk liggen, en daarin een ondersteunende rol te spelen.

22:13 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (4) | Tags: onderwijs, kennis, vaardigheden, motivatie |  Facebook |

28-11-06

Reality-TV

wendy

Reality-TV zit in de lift. Je kunt het zo gek niet bedenken, of men vindt wel ergens een formule om weer een serie rond te bouwen. De één al beschamender dan de ander. Vlaanderen blijkt daarbij nog “beter” te scoren dan de ons omringende landen en Wallonië. Arm Vlaanderen, hoe laag kan men vallen. Terwijl we zelf ons huisje zo hermetisch mogelijk afsluiten opdat alle (ingebeelde ?) gevaar buiten zou blijven, kicken we op het binnenkijken in het privéleven van anderen, waarbij we liefst zoveel mogelijk pittige details zien. Vlaanderen is een volk van voyeurs, en blijkbaar vindt men ook steeds mensen die bereid zijn om zich te laten bekijken. Vorige week kwamen wij tijdens het zappen (hoe anders ) terecht op het programma “Wendy zoekt een man”. Wat ik toen zag deed mij bijna onder de sofa kruipen van plaatsvervangende schaamte. Dat iemand zich zo te kakken wil laten zetten kan maar 2 verklaringen hebben : ofwel is het één grote mise-en-scène, en zijn de voyeurs eraan voor hun moeite, want eigenlijk is het allemaal toch niet echt, ofwel krijgen de “hoofdrolspelers” hier hopen geld voor, en zijn ze bereid om daarvoor zelfs hun laatste greintje zelfrespect te laten vallen. Blijkt nu dat het hier om de ontknoping van deze serie ging waar meer dan één miljoen mensen naar gekeken hebben. Ongeveer een vijfde van Vlaanderen, dit is volgens mij echt wel verontrustend. Ik geef toe dat ik nog nooit een volledige aflevering van een dergelijke reality-soap heb gezien (ik ben nu eenmaal geen masochist), maar gebaseerd op de fragmenten die ik nu en dan al gezien heb lijkt het altijd op hetzelfde neer te komen : een situatie bedenken waarbij mensen samengebracht worden, en dan maar hopen dat de omstandigheden extreem genoeg zijn zodat de deelnemers niet anders kunnen dan zich volledig bloot te geven, of zich hopeloos belachelijk maken, tot groot jolijt van de kijkers. Dergelijke experimenten lijken mij eerder thuis te horen in de wereld van het  psychologisch onderzoek waar pottenkijkers kunnen gemist worden als kiespijn, dus zeker niet iets om op TV te brengen. Met de tendens dat men meer en meer ontspanningsprogramma’s brengt kan ik nog leven (op voorwaarde dat er ook nog ruimte blijft voor duiding en informatie), ikzelf heb soms ook wel eens de behoefte om mij languit in mijn zetel te laten zakken en gewoon tot rust te komen bij een niet al te zwaar programma (al moet ik toegeven dat ik mijn verstrooiing ook niet zal zoeken in één of andere soap ). Maar deze vloedgolf aan nietszeggende, inhoudsloze troep (trouwens soms redelijk duur om te produceren) is echt wel alarmerend. In principe ben ik tegen censuur, maar toch zou ik bijna het standpunt van Stijn Meuris gaan steunen om minderwaardige TV-programma’s te censureren. Dit is echter maar een bestrijding van de symptomen, uiteindelijk is er veel vraag naar. Brood en spelen, blijkbaar is dat echt alles wat een groot deel van de bevolking vraagt.

19:48 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: reality-tv, wansmaak, brood en spelen |  Facebook |

25-11-06

Duchâtelet

factory-workerRoland Duchâtelet lanceert opnieuw zijn voorstel om belastingen op arbeid af te schaffen, en daarentegen de belastingen op consumptie te verhogen. Op het eerste zicht lijkt dit een interessante maatregel, omdat op die manier wie hard werkt beloond wordt, en diegene die zich van alle soorten (luxe-)artikelen wil aanschaffen er ook moet voor betalen. Misschien wordt daardoor ook de overconsumptie wat afgeremd, en daar kan het milieu alleen maar baat bij hebben. Als we wat verder doordenken blijken hier echter serieus wat addertjes onder het gras zitten. Vooreerst weten we allemaal dat wie hard werkt niet noodzakelijk meer verdient dan wie het wat kalmer aan doet. Concreet betekent dit dat er bijvoorbeeld arbeiders zijn die nog geen 10€ (bruto) per uur verdienen en die met moeite een koffiepauze van 10’ mogen nemen, terwijl er bedienden zijn die gemakkelijk 4000€ per maand verdienen (wat neerkomt op ongeveer 25€ per uur) en die zo lang rond de koffiemachine kunnen hangen als ze willen. Een hogere belasting op hogere lonen en minder op lagere lonen kan deze ongelijkheid al voor een stuk opheffen. Voor een stuk, want iemand die 50% belastingen betaalt op een loon dat 10x hoger is dan iemand die misschien 5% belastingen betaalt verdient nog altijd 5x meer. Die ongelijkheid wordt echter weer versterkt als men belastingen op arbeid afschaft, en wordt zelfs nog groter als men de belastingen op consumptie verhoogt (want wie zal zich als eerste bepaalde aankopen niet meer kunnen permitteren ?). Ondertussen zien we ook dat er mensen zijn die rijk worden door het speculeren op de beurs, een activiteit die absoluut niet bijdraagt tot het productieproces, en die integendeel in sommige omstandigheden eerder contraproductief werkt. Zo kennen we allemaal het voorbeeld van een zeepbel die gecreëerd wordt en plots uit elkaar spat, met de catastrofale gevolgen vandien (het debacle L&H), terwijl degelijke beursgenoteerde bedrijven weinig manoeuvreerruimte krijgen omdat er altijd resultaten op korte termijn verwacht worden, waardoor investeringen die pas op langere termijn kunnen renderen steeds minder kans krijgen. Waar zie ik wel heil in : de loongrens waarbij geen belastingen moeten betaald worden verhogen, btw verhogen op producten die niet gstock exchangeeproduceerd worden volgens een ethische code of die geen biolabel dragen (misschien kan men de btw op producten die daar wel aan voldoen verlagen), en uiteraard belastingen op kapitaal verhogen. Wat dat laatste betreft zou er moeten gezocht worden naar methodes om het beleggen in sociaal- ecologisch-ethisch verantwoorde projecten (die financiëel misschien minder opbrengen) aantrekkelijker te maken en om pure speculatie minder lucratief te maken. Maar om zoiets te kunnen realiseren zal heel wat politieke moed nodig zijn, en zal er om zijn minst Europees moeten gewerkt worden om kapitaalvlucht tegen te gaan.

14:41 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: belastingen, arbeid, consumptie, speculatie |  Facebook |

24-11-06

Ondertussen in Irak

iraq2iraq1Bijna 160 doden in Bagdad gisteren. Even krijgt Irak weer aandacht in het journaal, en komt er een klein artikel op de voorpagina van de krant. Een triest record. Als er echt veel doden vallen schrikken we nog even op, maar anders zijn we het al zo gewoon geworden dat dit allang geen nieuws meer is. We worden er zelfs soms cynisch van (“Straks blijft er ginder geen volk meer over”). Bovendien blijken de Amerikanen bij een raid 4 burgers gedood te hebben. Misschien moeten we toch maar zo snel mogelijk die troepen daar weghalen, want door hun aanwezigheid vallen er uiteindelijk nog meer slachtoffers. De situatie is uitzichtloos, op één of andere manier zou de internationale gemeenschap mIraq3oeten kunnen tussenkomen met de duidelijke boodschap dat het de bedoeling is om op te bouwen. Zolang de bevolking (en dan zeker de soennietische) het gevoel heeft dat ze te maken heeft met een iraq4bezettingsmacht zal men niet uit die spiraal van geweld geraken. Een volledig andere aanpak is dus dringend nodig. Laat ons hopen dat die er snel komt.

18:19 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: irak, bezetting |  Facebook |

22-11-06

Winst boven alles

headline_161963_50976

Naar aanleiding van het drama bij volkswagen vliegen de opiniestukken ons rond de oren, het één al beter dan het ander. In een groot aantal van die bijdrages geven de schrijvers impliciet of expliciet aan dat we dringend die harde economische logica een halt moeten toeroepen, iets wat ik uiteraard alleen maar kan beamen. De vraag is alleen hoe we dat gedaan kunnen krijgen, want het is duidelijk dat de politiek machteloos staat tegenover een losgeslagen mondiale economie. En het ziet er niet naar uit dat dit snel zal verbeteren, want meer en meer zien we hoe de politici zich in alle mogelijke bochten wringen om tegemoet te komen aan alle wensen en verzuchtingen die bedrijfsleiders uiten, in de hoop dat de economische activiteiten het land niet zullen verlaten. Een redelijk naieve hoop blijkt nu opnieuw. Blijkbaar wil men nog steeds niet inzien dat bedrijven gretig met de handen openstaan om cadeautjes in ontvangst te kunnen nemen, maar absoluut niet bereid zijn om daar iets tegenover te stellen. Als puntje bij paaltje komt doen bedrijven toch wat hen best uitkomt. Dit toont trouwens ook aan dat de bewering van de werkgevers dat de hoge loonkost ons de das omdoet eigenlijk larie en apekool is. Een lagere loonkost is natuurlijk mooi meegenomen... om meer winst te kunnen maken. Maar vooral in de industriesector, waar automatisatie reeds heel ver is doorgedreven, is de loonkosco2_release_from_factory_emissions_leading_to_global_warmingt allang niet meer het meest substantiële deel van de kost, en zijn er dus andere factoren die meespelen om een vestiging al dan niet te sluiten. Ondertussen lees ik deze morgen in de krant een klein artikeltje over een wetsvoorstel van VLD-er Bart Tommelein dat op micro-niveau perfect aantoont wat het probleem mondiaal eigenlijk is. Kamerlid Tommelein stelt namelijk voor om alle verantwoordelijkheid van cafébazen weg te nemen indien zij toch alcohol schenken aan dronken personen. Hiermee geeft hij dus het signaal dat iedereen zoveel geld mag verzamelen als hij wil (op zich niet echt een probleem), en dat hij dat kan doen zonder rekening te houden met de mogelijke gevolgen (wel een probleem). In dit specifieke geval kan het gevolg de dood van een onschuldige voorbijganger zijn, op mondiaal niveau spreken we over ecologische en/of sociale gevolgen. VLD meer sociaal ? Er moet duidelijk nog een lange weg afgelegd worden.

18:32 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vw vorst, economie, gevolgen, loonkost |  Facebook |

21-11-06

Klimaattop Nairobi

watersnoodrampfoto3Bruno Tobback keert tevreden terug uit Nairobi omdat er volgens hem stevige resultaten bereikt zijn. Toch blijken de Verenigde Staten en China (notabene de grootste vervuilers !) niet bereid om zich ernstig te engageren om daadwerkelijk iets aan de milieuproblematiek te doen. Elke dag wordt duidelijker dat we op een ramp afstevenen als we niet ingrijpen, en toch weigeren bepaalde wereldleiders om hun verantwoordelijkheid op te nemen. Net zoals Bush volgens mij een groot aantal doden op zijn geweten heeft door zijn onwrikbaar standpunt over Irak, zo ook vind ik dat de verantwoordelijkheid van deze wereldleiders, die ondanks talloze wetenschappelijke bewijzen (en zelfs nu al voelbare gevolgen) niet willen meewerken aan een resolute aanpak van het milieuprobleem, niet geminimaliseerd mag worden. Een dokter die wegens een medische vergissing iemands gezondheid schade berokkent kan (terecht) veroordeeld worden wegens nalatigheid. Nochtans gaat het in zo’n gevallen altijd om een menselijke tekortkoming (vermoeidheid, haast, verstrooidheid, ...) en niet om een bewuste fout. Wereldleiders die alle waarschuwingen in de wind slaan en eigenzinnig hun rigide politiek blijven voeren waardoor het leven van duizenden (op zijn minst, misschien blijkt het later om een veelvoud te gaan) mensen in gevaar wordt gebracht kunnen dit straffeloos blijven doen. België heeft ooit eens een genocidewet gehad die het mogelijk maakte om politieke leiders wat harder aan te pakken, maar heeft al snel moeten inbinden onder druk van ondermeer de VS. Toch meen ik dat we internationaal werk zouden moeten maken van een wet die het mogelijk maakt om politieke leiders ter verantwoording te roepen voor de ellende die ze op hun geweten hebben. Misschien zou dat er hen toe aanzetten wat meer te proberen in te schatten wat de gevolgen van hun beslissingen kunnen zijn.  Alhoewel, zo’n wet kan er onmogelijk komen, want we weten al vooraf wie weer zal dwars liggen...

19:58 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: klimaattop, politiek, verantwoordelijk, nairobi |  Facebook |

18-11-06

VW Vorst

N_060420_vwVorst2M_bDe man was bitter en kwaad, de man op het journaal die zijn shift er net opzitten had.  “Het is allemaal de schuld van de kapitalisten en aandeelhouders, zij doen maar op en wij zijn er de dupe van”, zo klonk het ongeveer. Een uitspraak vol frustraties, maar die toch wel een kern van waarheid bevat. Uiteraard spelen zijn Duitse collega’s ook een niet te onderschatten rol in het drama dat boven het hoofd van de werknemers van VW in Vorst hangt, wat nogmaals aantoont dat vakbonden dringend buiten de grenzen van hun land moeten denken, zeker Europees, maar eigenlijk liefst mondiaal. Toch kunnen wparasitenoe er niet naast kijken, in de eeuwige zoektocht naar meer winst zien werkgevers (met de hete adem van de aandeelhouders in hun nek) maar 2 mogelijkheden : meer produceren of de kosten naar beneden halen. Dat dit laatste direct gevolgen heeft voor de werkgelegenheid (zeker in de Westerse landen met hun hogere lonen) is duidelijk, maar ook het eerste heeft op termijn gevolgen, en de situatie bij VW is er een goed voorbeeld van. Steeds meer productie leidt tot overschotten, waardoor plots moet ingekrompen worden, en dan luidt het : “tja, spijtig, maar we hebben jullie niet meer nodig”. Je zou voor minder gefrustreerd geraken. Ons economisch systeem deugt niet, we kunnen het niet genoeg herhalen.

13:09 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vw, vorst, aandeelhouders, vakbonden, winst |  Facebook |

16-11-06

Quota’s en positieve discriminatie

voortgezetonderwijsHet gebeurt niet veel, maar dit keer moet ik in grote lijnen akkoord gaan met het standpunt van Bart De Wever over quota’s en positieve discriminatie. Wel zou ik de klemtonen enigszins anders leggen. Persoonlijk heb ik het ook nog nooit een goed idee gevonden om door middel van positieve discriminatie de diversiteit te bevorderen, omdat men daardoor inderdaad het risico loopt bepaalde bevolkinsgroepen nog meer te gaan stigmatiseren. Eigenlijk is dit een beetje een vorm van betutteling, en toont dit ook aan dat we mensen in hokjes blijven stoppen, terwijl we iedereen op een gelijkwaardige manier moeten kunnen behandelen. Quota's daarentegen zijn wel een goed middel om regelmatig een organisatie aan te toetsen, en kan een stimulans zijn om te blijven zoeken waarom bepaalde quota's niet gehaald worden. Het komt er dus op aan ervoor te zorgen dat enerzijds iedereen dezelfde kansen en middelen krijgt, en anderzijds alle mogelijke drempels, die er kunnen voor zorgen dat iemand uit een bepaalde bevolkinsgroep met de nodige capaciteiten toch niet aangeworven geraakt, weg te werken. Vooral aan dat laatste moet er nog veel gewerkt worden, en ik heb de indruk dat De Wever zich eerder focust op het eerste. Het is uiteraard belangrijk dat iedereen met gelijke troeven naar de arbeidsmarkt kan trekken, en daarvoor moet de uitval van bepaalde jongeren zoveel mogelijk tegengegaan worden. Ik zou dit echter ruimer willen zien dan alleen een bepaalde groep van allochtonen. Laat ons eerlijk zijn, ons onderwijs slaagt er nog steeds veel te weinig in om studeren aantrekkelijk te maken. Daarom ook dat de omgeving waarin jongeren opgroeien erg bepalend is voor het studietraject dat leerlingen volgen. Kinderen die van thuis uit gesteund worden, en voelen dat ouders het goed vinden als ze zich inzetten voor school (let op mijn woordkeuze, er mag hier geen sprake zijn van druk vanuit de ouders) zullen daarin meestal hun motivatie vinden om toch door te zetten (want de loyaliteit van kinderen t.o.v. hun ouders mag niet onderschat worden), al is het meestal wat tegen hun zin. Kinderen die die steun niet krijgen lopen een groot risico om al snel kopje onder te gaan, omdat ze geen zin hebben om mee te draaien in een systeem waarvan ze het nut helemaal niet inzien en dat nog niet eens boeiend is op de koop toe. Vandaar dat hier een grote uitdaging ligt voor het onderwijs. Ondertussen weten we nu al (hoop ik) dat we kinderen meer kunnen motiveren door zoveel mogelijk vanuit hun leefwereld te vertrekken om de leerstof aan te brengen, maar wie heeft voldoende zicht op de leefwereld van de groep die het snelst afhaakt ?  Onderwijs is dus één zaak, maar ondertussen zou ik bijna ook vergeten wat eigenlijk nog belangrijker is, de houding van de bedrijfswereld tegenover de diversiteit van de werknemers die zich aanbieden. Nog altijd verwacht men werknemers die voldoen aan een bepaald profiel, die dus passen in de toch redelijk harde omgeving van de traditionele economie. Zoals ik in één van mijn vorige bijdrages al schreef, eigenlijk zou de bedrijfswereld moeten kijken naar de diverse mensen die zich aanbieden, en proberen te zoeken hoe men deze mensen een job zou kunnen geven die bij hen past. Zo zou de sociale economie, die volledig op dit principe gebaseerd is, op termijn grotendeels overbodig kunnen worden. Dit is natuurlijk wishful thinkitkledng, want uiteindelijk moet iedereen die wil meedraaien in de traditionele economie zich aanpassen aan de regels die daar gelden. En dat is dan ook de reden waarom het onderwijs nog teveel een bepaald type mensen probeert af te leveren, waardoor er weinig ruimte is om rekening te houden met de eigenheid van de leerlingen. Vandaar ook mijn stelling dat de eerste prioriteit een mentaliteitswijziging bij de werkgevers zou moeten zijn, de rest zou dan misschien automatisch volgen.

14-11-06

Fileleed

koelwagenVandaag heb ik weer eens aan de lijve mogen ondervinden hoe het voelt om stapvoets naar Brussel te rijden doordat een vrachtwagen 3 van de 4 rijstroken op de ring versperde. Onvoorstelbaar dat ondanks al dat fileleed niemand echt bereid lijkt om de discussie over mobiliteit ten gronde te voeren, en onder ogen wil zien dat we toch echt dringend het aantal voertuigen op onze wegen naar beneden moeten krijgen. Uiteraard is er het probleem van de vrachtwagens die steeds meer bij ongevallen betrokken geraken, en daardoor een enorme economische kost veroorzaken. Dit omdat door het just-in-time principe er steeds meer vrachtwagens op de weg zijn (en de stock van de bedrijven eigenlijk op onze autostrades te vinden is), en omdat de tijdsdruk om dingen op tijd geleverd te krijgen steeds groter wordt. Het zou echter te gemakkelijk zijn om enkel het wegtransport met de vinger te wijzen. Toen ik vanmorgen om de tijd te doden wat rondkeek in de file, dan zag ik hoofdzakelijk wagens met enkel een chauffeur, wat bij mij trouwens ook het geval was. Het is natuurlijk wel zo dat een aantal factoren het moeilijk maken om alternatief vervoer te gebruiken. Zo is er het feit van de firmawagens (ik heb er geen cijfers over, maar ik vermoed dat meer dan de helft van de wagens tijdens het spitsuur firmawagens zijn), waardoor je eigenlijk gedwongen wordt om de wagen te gebruiken. Daarnaast heb je de werkgever die verlangt dat je heel flexibel bent, en dus niet graag heeft dat je op een vast uur plots verdwijnt om je trein of bus te halen (of omdat je carpooling-chauffeur vertrekt), en uiteraard heb je de ligging van de bedrijven in de Brusselse rand, waardoor ze heel moeilijk te bereiken zijn met het openbaar vervoer. “Mijn auto, mijn vrijheid” gaat al lang niet meer op, maar blijkbaar zijn we er zo verslaafd aan geraakt dat we zelfs bereid zijn elke dag uren in de file te verliezen (en reeds gestresseerd op het werk toe te komen).

 

file

20:18 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wegtransport, file, vervoer, mobiliteit |  Facebook |

13-11-06

De onverklaarbare afkeer van de hoofddoek

hoofddoekOm één of andere reden blijft de hoofddoek voor discussie zorgen, terwijl ik toch niet goed snap wat daar nu zo complex aan is. Zoals de discussie rond het al dan niet toelaten van de hoofddoek op school. Rond het idee dat leerkrachten geen hoofddoek mogen dragen lijkt er een consensus te ontstaan, en naar mijn mening terecht, maar waarom wil men dat in godsnaam doortrekken naar de leerlingen ? De enige reden om iets al dan niet te verbieden op school is volgens mij als het de klas- of schoolwerking in het gedrang brengt. In het geval van de hoofddoek lijkt me dat absoluut niet aan de orde. Wij vinden dit een teken van onderdrukking van de vrouw ?  Er zijn al zoveel dingen (ook bij autochtone vrouwen) waar ik me aan erger omdat die volgens mij de onderdrukking van de vrouw in de hand werken, maar is dat een reden om onze visie op te dringen aan de vrouwen in kwestie ?  De discussie voeren of en waarom dit voor ons vrouwonvriendelijk is, is wel interessant. Evengoed als bijvoorbeeld de discussie rond miss-verkiezingen of halfnaakte vrouwen die aan de voeten van een man liggen te kronkelen in video-clips. Maar iets opdringen of verbieden is het laatste wat we in een democratische maatschappij kunnen doen, tenzij het algemeen belang in het gedrang komt. Zo kan ik me voorstellen dat men de boerka verbiedt omdat een persoon altijd herkenbaar moet blijven, want misbruik van deze klederdracht voor minder goede doeleinden lijkt me niet zo denkbeeldig. En wat met het argument dat de druk vanuit de groep om ook een hoofddoek te dragen groot is ? Ik dacht dat men op school altijd alert moet blijven voor dergelijke toestanden, als het nu deze druk betreft, of de druk om deel te nemen aan (al dan niet toegestane) activiteiten, of om bepaalde merkkledij te dragen. Daartegen moet wel opgetreden worden. Ergens kan ik me niet van de indruk ontdoen dat de tegenstand tegen het dragen van de hoofddoek meer te maken heeft met een zmissekere onwennigheid tegenover vrouwen/meisjes met een hoofddoek, en eigenlijk ook met het niet kunnen/willen begrijpen van een andere cultuur. Zolang de vrouwen in kwestie dit niet als onderdrukking zien heeft het geen zin om dat te gaan verbieden, integendeel, we zouden ondertussen al moeten weten dat dit eerder een omgekeerd effect heeft.

Zie ondermeer ook achtergrondartikel op kifkif.be

20:19 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrouwonvriendelijk, hoofddoek, school, verbod |  Facebook |

11-11-06

50-plussers

chaplin-modern-times-760021Een onderzoek wijst uit dat een groot deel van de  werkgevers liever geen werknemers hebben van meer dan 50 jaar, en dat veel werknemers ouder dan 50 niet erg enthousiast zijn om heel lang te blijven werken. Ontluisterend heette het. Ik kan natuurlijk niet spreken in de plaats van anderen, maar als ik naar mijn eigen werksituatie kijk, dan komt deze vaststelling helemaal niet als een verrassing. Dit heeft gewoon alles te maken met verwachtingen die werkgevers van hun werknemers hebben die botsen met de eigenheid van “oudere” werknemers.  Binnen enkele jaren behoor ik ook tot de groep van de 50-plussers, en ik voel nu ook al dat het steeds moeilijker wordt om me te verzoenen met de soms absurde en onpersoonlijke sfeer die ontstaat door een aantal begrippen die door heel wat managers aanbeden worden.  Dit zijn begrippen als “Time is money” (deze gaat al jaren mee, en zal vermoedelijk nog vele jaren meegaan), “Outsourcing”, “Offshoring”, “Flexibility”, “Conference call”, en nog veel (meestal engelstalige want ze komen uit Amerika overgewaaid) andere termen. Al deze begrippen zorgen ervoor dat de betrokkenheid van de werknemer met het product dat hij/zij maakt steeds kleiner wordt, maar ook dat het proces hoe dit product tot stand komt steeds ondoorzichtiger wordt. Komt daarbovenop dat er om de 2, 3 jaar wel ergens een manager is die denkt dat hij het ei van Columbus heeft uitgevonden, en opnieuw komt aandraven met weer een andere term of procedure. Meestal een manager die enkel bezig is met het zoeken naar een manier om zo snel mogelijk nog hogerop te komen (want dat is nu eenmaal eigen aan managers), en dus op korte termijn zo goed mogelijk wil scoren. Iemand die echter al wat langer meedraait weet ondertussen uit ervaring dat kortetermijndenken nefast is om op langere termijn goede resultaten te bekomen, en heeft het dus steeds moeilijker om mee te gaan in een dergelijke gedachtengang. Het feit dat oudere werknemers dus niet meer zo kneedbaar zijn maakt dan ook dat werkgevers er liever niet teveel in huis hebben. Nochtans zouden ze moeten beseffen dat die tegenstand veeleer te maken heeft met de bezorgdheid om kwalitatief hoogstaand werk af te leveren, dan met een onwil om nog hard te wGE-Simpsons-Family_4581089_poerken. Want het is helemaal niet zo dat 50 plussers niet meer willen werken, ze willen zelfs nog hard werken, maar de behoefte wordt, naarmate men ouder wordt, steeds groter om het gevoel te hebben dat men zinvol bezig is. En in een situatie waar winst op de eerste plaats komt, waarbij je jouw collega’s enkel nog maar kent via mail of in het beste geval via een “conference call” of waar men probeert om jouw werk zoveel mogelijk te standaardiseren zodat het naar een lageloonland kan verhuisd worden is dat gevoel heel ver weg. Aangezien het op die leeftijd bijna onmogelijk is om nog iets anders te vinden dat wel zinvol lijkt is het dan ook logisch dat heel wat mensen kiezen om hun tijd in partner, kinderen, kleinkinderen, vrienden, vrijwilligerswerk, ... te stoppen, want daarover bestaat geen twijfel, dit is echt zinvol.

09-11-06

De verpletterende verantwoordelijkheid van Bush

bush200readyToen Siegfried Brakke gisterenavond in “Ter zake” Karel De Gucht vroeg hoe men ooit een overwinning kan behalen in Irak (wat Bush als voorwaarde stelt om zich uit Irak terug te trekken) kon De Gucht niet anders dan verzuchten dat men Irak gewoon nooit had mogen binnenvallen. Deze bedenking brengt natuurlijk niet veel aarde aan de dijk, maar het is inderdaad een feit dat het verschrikkelijk frustrerend is om vast te stellen dat juist datgene waarvoor Europa (op een paar landen na) steeds gewaarschuwd had, en waarvoor we trouwens teruggefloten geweest zijn door Amerika, ook bewaarheid is geworden. Nu lijken de Amerikanen (met inbegrip van de democraten) niet eens te begrijpen waarom Europa niet echt bereid is om de puinhoop die door hun inval veroorzaakt werd te helpen opruimen. Het pijnlijke is dat de bevolking van Irak steeds verder wegzinkt in het moeras, dat wij erop staan te kijken, en helemaal niet weten hoe we dit proces in godsnaam kunnen stoppen. Het enige waar ik Bush gelijk moet in geven is dat men nu ook de troepen niet meer kan terugtrekken, want dan wordt Irak helemaal aan zijn lot overgelaten. Ondertussen kregen we gisteren opnieuw beelden binnen van het andere drama dat zich in het midden-oosten aan het afspelen is, en waarin Amerika weer niet vrijuit gaat. Beelden van onschuldige Palestijnse burgers, getroffen door een raketaanval van Israël. Opnieuw moest De Gucht terecht een beschuldigende vinger uitsteken naar de Verenigde Staten, want zolang zij niet kordaat en ondubbelzinnig het geweld van Israël veroordelen hebben we geen been om op te staan om de Palestijnen onder druk te zetten om te proberen tot een oplossing te komen in dit conflict. Dit zijn schrijnende toestanden die helemaal bovenaan zouden moeten staan op de politieke agenda. Toch stel ik vast dat bepaalde partijen meer bezig zijn met het onveiligheidsgevoel (omdat iemand met een andere huidskleur door de straat loopt ?,  omdat de buurman lang haar heeft ?, ...) in ons land (maar ook in anderen landen), dan met de gruwelijke, dodelijke onveiligheid die bittere realiteit is in bepaalde delen van de wereld.

 

20:26 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bush, irak, palestijnen, israel |  Facebook |

07-11-06

Links/rechts ?

Toch nog even verder borduren op het thema links/rechts of progressief/conservatief.  Blijkbaar hebben de intenties van de VLD nogal wat discussies op gang gebracht over wat nu liberaal, links-liberaal en/of rechts-liberaal is. Of zou mijn lezersbrief aan "de morgen" van een paar weken geleden er iets mee te maken hebben  . Maar alle gekheid op een stokje, dit is wel een boeiende discussie. Yves Desmet spreekt in termen van economisch rechts en ethisch links,  maar nog interessanter is de bijdrage van Thomas Leys in “de gedachte” van vandaag.  Daarin legt hij een aantal pijnpunten bloot waar de VLD niet echt goed scoort als ze zichzelf links of progressief wil noemen, en haalt hij terecht aan dat men in alle democratische partijen wel mensen zal vinden die links-liberaal zijn.  Bovendien is het duidelijk zo dat bepaalde partijen op bepaalde vlakken eerder conservatieve standpunten zullen verdedigen, en op andere vlakken dan eerder progressief zijn. Vandaar waarschijnlijk dat ik mezelf moeilijk in de politiek zie stappen, want ik zou altijd wel ergens moeite hebben met één of ander partijstandpunt. Toch zit er volgens mij nog iets dat wringt in de redenering van de VLD dat ze door progressief te zijn meer een centrumpartij zal worden. Tot op heden is de centrumpartij bij uitstek nog steeds de CD&V, en dat komt vooral omdat die zich in een aantal ethische dossiers redelijk conservatief opstelt, waardoor ze nog steeds een groot deel van de “katholieke stemmers” (nog steeds een niet te onderschatten percentage van de bevolking) achter zich krijgt. En de zogenaamde sociaal gecorrigeerde markteconomie van Verhofstadt is volgens mij ook nog lang niet wat men “sociaal” kan noemen. Een sociale maatschappij krijgt men pas als men de economie ten dienste stelt van de mens, en niet omgekeerd zoals het nu nog steeds is, en vermoedelijk ook nog een tijd zal blijven. Ook het generatiepact van vorig jaar was veel te veel een benadering vanuit een economische behoefte waarbij weinig rekening werd gehouden met de mens in het verhaal (vandaar ook dat de werkgevers er nog relatief tevreden mee waren). Maar dat is dan weer stof voor een andere discussie.

18:08 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vld, sociaal, links-liberaal |  Facebook |

06-11-06

VLD wordt sociaal

Als het aan Bart Somers ligt, dan zal de VLD heel wat socialer worden. Toch wel een vreemde boodschap voor een partij die tot op heden al altijd de kant van de werkgever heeft gekozen, en de werkgever is in mijn ogen nog altijd in een betere positie geplaatst dan de werknemer. Ik heb trouwens ook nog nooit gezien dat een werkgever iets voor zijn werknemers doet als hij er niet toe verplicht wordt, of als hij niet denkt dat hij er zelf voordeel zal uit halen. Iemand die sociaal is kiest resoluut de kant van de zwakste, en dat heb ik bij de VLD toch nog niet veel zien gebeuren. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, afwachten dus, misschien vaart de VLD binnenkort wel een heel andere koers.

21:05 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vld, sociaal, bart somers |  Facebook |

04-11-06

De krokodillentranen van Marie-Rose Morel

marie-roseHet staat als een fait divers in de krant vermeld, Marie-Rose Morel durft wel eens een traan te plengen als ze zich onheus behandeld voelt door andere politieke partijen. Ik vrees echter dat dit bericht niet echt zo onschuldig is als het lijkt. Blijkbaar proberen ze bij het VB opnieuw voordeel te slaan uit een reportage die op het eerste zicht eerder schadelijk leek voor hun partij (de telefacts-reportage die de ontgoocheling verfilmde bij het VB naar aanleiding van de vorige verkiezingen) door, bovenop de reeds succesvol gebleken tactiek van het opnemen van de slachtofferrol, nu ook een menselijk en emotioneel imago aan te meten. Ze zijn echt onverbeterlijk in het draaien van een rad voor onze ogen, niet te verwonderen dat heel wat mensen met open ogen in hun val trappen.    

13:29 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: marie-rose morel, imago, vb |  Facebook |

03-11-06

Ortega for President ?

ortega_wwBij het lezen van een artikel in MO*, naar aanleiding van de presidentsverkiezingen in Nicaragua volgend weekend (klik hier voor het artikel) werd ik even zo'n 20 jaar teruggecatapulteerd in de tijd. Naar de tijd waar we vol waren van de sandinisten en Ortega, en we hoopten dat deze linkse beweging er eindelijk zou in slagen om Nicaragua er weer bovenop te krijgen. Ondertussen kennen we het verhaal van de niet aflatende steun van Amerika aan de contra's, met als triest resultaat de verkiezing van Violeta Chamorro in 1990. Triest omdat ook de sandinisten zelf voor een stuk verantwoordelijk waren voor deze nederlaag. Ondertussen zijn we zoveel jaren (en een paar schandaaltjes) verder, en blijkt dat Ortegortega_nua er nu wel eens zou kunnen in slagen om president te worden...omdat hij heel wat (ultra-)rechtse standpunten heeft overgenomen. Van de revolutionaire commandant van de jaren zeventig en tachtig blijkt niet veel meer overgebleven. Of hoe de honger naar macht gemakkelijk een aantal principes kan doen sneuvelen. 

Vandaag lees ik in de krant dat de generatie van de "babylosers" (twintigers en dertigers) de babyboomers (vijftigers van nu) verwijt dat ze egoïstisch en spilziek zijn, en dit wordt ook bevestigd door sociologen en economen. Babyboomers, dat is toch de generatie van '68, zij die al dat materialistisch gedoe beu waren, en het eens helemaal anders zouden doen ? Of hoe geld en comfort gemakkelijk een aantal principes kan doen sneuvelen...

17:34 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ortega, nicaragua, sandinisten, babyboomers, babylosers |  Facebook |