25-11-06

Duchâtelet

factory-workerRoland Duchâtelet lanceert opnieuw zijn voorstel om belastingen op arbeid af te schaffen, en daarentegen de belastingen op consumptie te verhogen. Op het eerste zicht lijkt dit een interessante maatregel, omdat op die manier wie hard werkt beloond wordt, en diegene die zich van alle soorten (luxe-)artikelen wil aanschaffen er ook moet voor betalen. Misschien wordt daardoor ook de overconsumptie wat afgeremd, en daar kan het milieu alleen maar baat bij hebben. Als we wat verder doordenken blijken hier echter serieus wat addertjes onder het gras zitten. Vooreerst weten we allemaal dat wie hard werkt niet noodzakelijk meer verdient dan wie het wat kalmer aan doet. Concreet betekent dit dat er bijvoorbeeld arbeiders zijn die nog geen 10€ (bruto) per uur verdienen en die met moeite een koffiepauze van 10’ mogen nemen, terwijl er bedienden zijn die gemakkelijk 4000€ per maand verdienen (wat neerkomt op ongeveer 25€ per uur) en die zo lang rond de koffiemachine kunnen hangen als ze willen. Een hogere belasting op hogere lonen en minder op lagere lonen kan deze ongelijkheid al voor een stuk opheffen. Voor een stuk, want iemand die 50% belastingen betaalt op een loon dat 10x hoger is dan iemand die misschien 5% belastingen betaalt verdient nog altijd 5x meer. Die ongelijkheid wordt echter weer versterkt als men belastingen op arbeid afschaft, en wordt zelfs nog groter als men de belastingen op consumptie verhoogt (want wie zal zich als eerste bepaalde aankopen niet meer kunnen permitteren ?). Ondertussen zien we ook dat er mensen zijn die rijk worden door het speculeren op de beurs, een activiteit die absoluut niet bijdraagt tot het productieproces, en die integendeel in sommige omstandigheden eerder contraproductief werkt. Zo kennen we allemaal het voorbeeld van een zeepbel die gecreëerd wordt en plots uit elkaar spat, met de catastrofale gevolgen vandien (het debacle L&H), terwijl degelijke beursgenoteerde bedrijven weinig manoeuvreerruimte krijgen omdat er altijd resultaten op korte termijn verwacht worden, waardoor investeringen die pas op langere termijn kunnen renderen steeds minder kans krijgen. Waar zie ik wel heil in : de loongrens waarbij geen belastingen moeten betaald worden verhogen, btw verhogen op producten die niet gstock exchangeeproduceerd worden volgens een ethische code of die geen biolabel dragen (misschien kan men de btw op producten die daar wel aan voldoen verlagen), en uiteraard belastingen op kapitaal verhogen. Wat dat laatste betreft zou er moeten gezocht worden naar methodes om het beleggen in sociaal- ecologisch-ethisch verantwoorde projecten (die financiëel misschien minder opbrengen) aantrekkelijker te maken en om pure speculatie minder lucratief te maken. Maar om zoiets te kunnen realiseren zal heel wat politieke moed nodig zijn, en zal er om zijn minst Europees moeten gewerkt worden om kapitaalvlucht tegen te gaan.

14:41 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: belastingen, arbeid, consumptie, speculatie |  Facebook |

Commentaren

HondQong En nu een beschouwing over de ontdekkingstocht van Van Quickenborne in de stad van zijn dromen?

Gepost door: marc | 28-11-06

De commentaren zijn gesloten.