11-11-06

50-plussers

chaplin-modern-times-760021Een onderzoek wijst uit dat een groot deel van de  werkgevers liever geen werknemers hebben van meer dan 50 jaar, en dat veel werknemers ouder dan 50 niet erg enthousiast zijn om heel lang te blijven werken. Ontluisterend heette het. Ik kan natuurlijk niet spreken in de plaats van anderen, maar als ik naar mijn eigen werksituatie kijk, dan komt deze vaststelling helemaal niet als een verrassing. Dit heeft gewoon alles te maken met verwachtingen die werkgevers van hun werknemers hebben die botsen met de eigenheid van “oudere” werknemers.  Binnen enkele jaren behoor ik ook tot de groep van de 50-plussers, en ik voel nu ook al dat het steeds moeilijker wordt om me te verzoenen met de soms absurde en onpersoonlijke sfeer die ontstaat door een aantal begrippen die door heel wat managers aanbeden worden.  Dit zijn begrippen als “Time is money” (deze gaat al jaren mee, en zal vermoedelijk nog vele jaren meegaan), “Outsourcing”, “Offshoring”, “Flexibility”, “Conference call”, en nog veel (meestal engelstalige want ze komen uit Amerika overgewaaid) andere termen. Al deze begrippen zorgen ervoor dat de betrokkenheid van de werknemer met het product dat hij/zij maakt steeds kleiner wordt, maar ook dat het proces hoe dit product tot stand komt steeds ondoorzichtiger wordt. Komt daarbovenop dat er om de 2, 3 jaar wel ergens een manager is die denkt dat hij het ei van Columbus heeft uitgevonden, en opnieuw komt aandraven met weer een andere term of procedure. Meestal een manager die enkel bezig is met het zoeken naar een manier om zo snel mogelijk nog hogerop te komen (want dat is nu eenmaal eigen aan managers), en dus op korte termijn zo goed mogelijk wil scoren. Iemand die echter al wat langer meedraait weet ondertussen uit ervaring dat kortetermijndenken nefast is om op langere termijn goede resultaten te bekomen, en heeft het dus steeds moeilijker om mee te gaan in een dergelijke gedachtengang. Het feit dat oudere werknemers dus niet meer zo kneedbaar zijn maakt dan ook dat werkgevers er liever niet teveel in huis hebben. Nochtans zouden ze moeten beseffen dat die tegenstand veeleer te maken heeft met de bezorgdheid om kwalitatief hoogstaand werk af te leveren, dan met een onwil om nog hard te wGE-Simpsons-Family_4581089_poerken. Want het is helemaal niet zo dat 50 plussers niet meer willen werken, ze willen zelfs nog hard werken, maar de behoefte wordt, naarmate men ouder wordt, steeds groter om het gevoel te hebben dat men zinvol bezig is. En in een situatie waar winst op de eerste plaats komt, waarbij je jouw collega’s enkel nog maar kent via mail of in het beste geval via een “conference call” of waar men probeert om jouw werk zoveel mogelijk te standaardiseren zodat het naar een lageloonland kan verhuisd worden is dat gevoel heel ver weg. Aangezien het op die leeftijd bijna onmogelijk is om nog iets anders te vinden dat wel zinvol lijkt is het dan ook logisch dat heel wat mensen kiezen om hun tijd in partner, kinderen, kleinkinderen, vrienden, vrijwilligerswerk, ... te stoppen, want daarover bestaat geen twijfel, dit is echt zinvol.

De commentaren zijn gesloten.