31-10-06

Kinderarbeid in China

de_rijken_klein

Vorig weekend hebben we het “Millenniumkunst-parcours” afgelegd in Kortrijk (voor een bescheiden foto-reportage, klik hier) , en bij het lezen van één van de gedichten in het begijnhof (zie foto hierboven) moest ik onwillekeurig denken aan het artikel dat ik net gelezen had in vacature over kinderarbeid in China (een samenvatting van dat artikel vind je hier, wel jammer dat de reacties op die tekst niet altijd van een even hoogstaand niveau zijn). Dit artikel herinnerde me er weer aan waarom we helemaal niet warm kunnen lopen voor delocalisatie, want in de praktijk komt het er meestal op neer dat enkel de Westerse bedrijven hier beter van worden, en dat de mensen in de lageloonlanden in sommige situaties enkel de keuze hebben tussen de pest en de cholera. Hoe erg de voorstanders van ons kapitalistisch systeem ook hun best doen om te bewijzen dat dit systeem het enige is dat werkt, het blijft een feit dat het in wezen een pervers systeem is waarbij het risico op uitbuiting niet denkbeeldig is. Daardoor is het inderdaad nodig (zoals in het artikel wordt aangegeven) dat we als consument alert blijven, en druk blijven uitoefenen op politici en bedrijven om een ethische code te respecteren. Bedrijven worden nu eenmaal gestuurd door de verwachtingen van hun aandeelhouders die maar één ding voor ogen hebben : hun winsten zoveel mogelijk maximaliseren. Vandaar ook mijn link met de tekst van het gedicht. Schaamteloze rentes die leiden tot schrijnende toestanden. Of misschien is het eerder omgekeerd.

17:38 Gepost door Dirk Candaele in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderarbeid, millenniumkunst, vacature |  Facebook |

Commentaren

pervers Meer nog dan de 'schaamteloze renten' van aandeelhouders (en directies!) vind ik de blindheid van het kapitalisme pervers. De wereldeconomie jaagt maar voort zonder dan iemand blijkt te beseffen waarnaartoe. Een aanzwellende ramp op alle gebied (honger, ziekten, ecologisch, oorlogen) is het gevolg. Nastreven van winst is op macro-economisch niveau geen rationele doelstelling. Nog nooit hebben we met zovelen samengewerkt op wereldvlak. Maar nog nooit hebben al die mensen zo weinig in de pap te brokken gehad over doel en wijze van samenwerking.
We geraken er maar uit als de politiek - in de zin van democratisch maken en bijsturen van afspraken - de bovenhand krijgt op de economie en het blinde winstbejag als motor van de economie vervangt door rationele keuzes. Eigenlijk moeten we ook de economie democratiseren. Vind ik toch, nog altijd en hoe langer hoe meer.

Gepost door: marc | 01-11-06

De commentaren zijn gesloten.